Defaitisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Defaitisme is in de oudere betekenis de wens van een individu dat de eigen regering een gewapend conflict verliest. In de huidige betekenis duidt het een toestand aan van moedeloosheid na het verlies van hoop op een goede uitkomst. Het wordt geassocieerd met pessimisme. Het woord, dat vaak gebruikt wordt in verband met de Tweede Wereldoorlog en andere strijd, is afgeleid van het Franse defaire, dat "ontdoen" of "ontmantelen" betekent.

In Frankrijk bleek het defaitisme uit de stakingen in onder andere de metaalindustrie in het voorjaar van 1917. Deze stakingen kwamen voort uit de teleurstelling van het mislukte voorjaarsoffensief van generaal Robert Nivelle. De stakingsbeweging sloeg over op het leger, waar het leidde tot muiterij. Deze muiterij werd bedwongen door maarschalk Pétain. De gebeurtenissen, voornamelijk als gevolg van het defaitisme, leidden tot een nieuw kabinet op 16 november 1917 onder leiding van Georges Clemenceau.

In België wordt het defaitisme vooral in verband gebracht met koning Leopold III toen deze bij het begin van de Tweede Wereldoorlog meende dat de Duitsers de oorlog gewonnen hadden en het verdere verzet nutteloos was. Dit zorgde toen voor het ontstaan van een politieke crisis, die ook wel bekend staat als de Koningskwestie.

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek