Dei Verbum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Dei Verbum, (officiële titel: Dogmatische constitutie over de goddelijke openbaring), is één van de vier dogmatische constituties uitgevaardigd door het tweede Vaticaans Concilie (1962-1965). De eindtekst werd door het Concilie goedgekeurd op 08-09-1965[1] en werd plechtig uitgevaardigd door Paus Paulus VI op 18-11-1965.

De latijnse titel Dei Verbum betekent "Woord van God"; zoals gebruikelijk in kerkelijke documenten worden de eerste woorden van de openingszin gekozen als titel.

Dit document over de Openbaring heeft een fundament gelegd voor de dialoog met de niet-katholieken christenen door de verhouding van traditie, heilige schrift en leergzag beter en duidelijker uiteen te zetten.

Inhoud[bewerken]

De nummers zijn deze van de hoofdstukken, met tussen haakjes de nummers van de paragrafen.

Inleiding (1)
  1. De openbaring zelf (2-6)
  2. Het doorgeven van de goddelijke openbaring (7-10)
  3. De goddelijke inspiratie van de heilige Schrift, en de schriftverklaring (11-13)
  4. Het Oude Testament (14-16)
  5. Het Nieuwe Testament (17-20)
  6. De heilige Schrift in het leven van de Kerk (21-26)

Noten[bewerken]

  1. De stemming gaf als resultaat 2,344 voor en 6 tegen.

Externe links[bewerken]