Dekzeil

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dekzeil boven elektronica.

Een dekzeil (gebruikelijke naam in de industrie: dekkleed) is een zeil dat gebruikt wordt om goederen af te dekken, zodat deze niet vervuild raken als men bijvoorbeeld gaat schilderen. Ook worden goederen afgedekt om deze van weer en wind af te schermen. Dit is mogelijk doordat het dekzeil waterafstotend is. In een dekzeil zitten meestal zeilringen. Deze zeilringen zijn bedoeld om het dekzeil ergens aan te bevestigen, zodat het dekzeil op zijn plaats blijft zitten. Er bestaan dekzeilen in verschillende kleuren en maten, zodat het ook grotere dingen kan afdekken zoals boten of auto's. Het materiaal bepaalt echter de kleur.

Dit zijn de soorten dekzeilen die er bestaan:

Geschiedenis[bewerken]

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebruik van hennep voor de productie van dekzeilen weer even in ere hersteld. De goedkope en stevige vezel was zeer welkom in de oorlogsindustrie. Canvas was uitermate geschikt voor het ruwe soldatenleven en diende als materiaal voor uniformen, dekzeil, tentdoek. Bovendien kwam de invoer van katoen, sisal en jute uit de toenmalige koloniën nagenoeg stil te liggen. Toen de wereldwijde hennephandel door de Japanse veroveringen in Azië dreigde in te storten, werden opeens Amerikaanse boeren via een propagandacampagne aangespoord tot het verbouwen van hennep. Na de oorlog werd de teelt echter meteen weer verboden. In Europa werd hennep, zodra de wereldmarkt weer toegankelijk werd, opnieuw door andere vooral goedkope vezels (zoals katoen) verdrongen. De verdere opmars van synthetische stoffen na 1945 maakte de ondergang van hennep compleet.