Deng
Deng was een Belgisch maandblad dat vanaf april 2003 tot januari 2006 uitgegeven werd in Antwerpen, met Danny Ilegems als verantwoordelijke uitgever.
Inhoud |
[bewerken] Het blad
"Deng" kwam voort uit het blad MaoMagazine, dat vóór 2003 failliet was gegaan. Een groot deel van de redactie en sponsors waren dezelfde. Het verschil met "MaoMagazine" was echter dat "Deng" niet gratis verdeeld werd, maar in iedere dagbladhandel verkrijgbaar was. Deng was genoemd naar de Chinese dictator Deng Xiaoping, die de opvolger was van Mao Zedong.
Meerdere Deng-redacteurs, zoals Patrick De Witte en Danny Ilegems hadden eerder voor Humo gewerkt. Deng bood plaats aan critici van het kapitalisme, de vrije markt en het buitenlands beleid van Westerse grootmachten, zoals Noam Chomsky en Adam Porter, en aan controversiële kunstenaars zoals Anselm Kiefer en David Cerny. Dat maakt het mogelijk om het blad maatschappelijk ter linkerzijde van Humo en Knack te situeren.
[bewerken] Rubrieken
- Amélie O.: een verzameling van deze columns werd in 2004 uitgegeven als Zaad op mijn huid.
- (PDW): geestige kijk op de wereld door Patrick De Witte.
- Nacht & Ontij: de vaste column van Annelies Verbeke
- The Deng Herald: katern met allerlei ludieke nonsens.
- Filter: cultureel katern.
[bewerken] Geschiedenis van het blad
Deng kreeg met het artikel rond staatssecretaris Anissa Temsamani dat in hun 6de nummer verscheen (oktober 2003) nationale bekendheid. Ze legden toen bloot dat Temsamani gelogen had over haar diploma, waarna de politica besloot af te treden. Ook nummer 31 (januari 2006) zorgde voor veel ophef met het artikel 'Hoe Miss België 2006 haar titel kocht'.
In nummer 17 (september 2004) werden verscheidene onfrisse praktijken achter het advocatenteam van Saddam Hoessein blootgelegd, wat het Belgische lid van dat team deed besluiten terug te treden.
[bewerken] De "Ergste Belg"
Een meer ludiek evenement waarmee "Deng" in 2005 veel publiciteit verkreeg was hun parodie op de verkiezing rond De Grootste Belg: De "Ergste Belg". Deng nomineerde 100 Belgen die allesbehalve verdienstelijk waren geweest voor het nationale imago en liet lezers voor de ergste persoon stemmen. De winnaar werd Filip Dewinter. De 100 genomineerden waren:
- François Amelinckx
- Gerolf Annemans
- Lilian Baels
- Germain Baudrin
- Luc Beaucourt
- August Borms
- Boudewijn van België
- Madani Bouhouche
- Siegfried Bracke
- Ernest Claes
- Willy Claes
- Marcel Colla
- Miel Cools
- Dré Steemans
- Gilles De Bilde
- Benoît de Bonvoisin
- Roger De Clerck, alias "Boer De Clerck"
- Staf De Clercq
- Herman De Croo
- Véronique De Kock
- Hendrik De Man
- Charlie De Pauw
- Els De Schepper
- Léon Degrelle
- Jean-Luc Dehaene
- Leo Delcroix
- Leo Delwaide (burgemeester)
- Filip Dewinter
- Karel Dillen
- Marc Dutroux
- Gaston Eyskens en Mark Eyskens
- Fabiola
- Jan Fabre
- Prins Filip van België
- Albert Frère
- Hubert Frère-Orban
- Eric Gerets
- Walter Grootaers
- Patrick Haemers
- José Happart
- Kristien Hemmerechts
- Margriet Hermans
- Geert Hoste
- Carl Huybrechts
- Paul Jambers
- Emile Janssens
- Guy Jespers
- Jef Jurion
- André Langrand-Dumonceau
- Leopold II van België
- Leopold III van België
- Lernout & Hauspie
- Goedele Liekens
- Leopold Lippens
- Eddy Lipstick
- Helmut Lotti
- Ludo Martens
- Aurore Martin
- Kardinaal Mercier
- Félix Morlion
- Leo Neels
- Michel Nihoul
- Roger Nols
- Charles-Ferdinand Nothomb
- Jean-Marie Pfaff
- Michel Pollentier
- Brigitte Raskin
- Jean Renneboog
- Jacques Rogge
- Manu Ruys
- Ward Ruyslinck
- Gerard Soete
- Henri Simonet
- Albert Thys
- Leo Tindemans
- Will Tura
- Jean-Claude Van Damme
- Jef van de Wiele
- Anke Vandermeersch
- Jos Van Eynde
- Jozef Van Roey
- Jean-Pierre Van Rossem
- Paul Vanden Boeynants
- Frank Vandenbroucke (wielrenner)
- Paul Vandenbussche
- Frank Vanhecke
- Robert Verbelen
- Mike Verdrengh en Guido Depraetere
- Gert Verhulst
- Cyriel Verschaeve
- Michel Verschueren
- Alfons Vranckx
- Melchior Wathelet (1949)
- Koen Wauters
- Charles Woeste
[bewerken] Faillissement
Na nummer 31 (januari 2006) werd de publicatie van Deng stopgezet door de hoofdaandeelhouder omdat het blad te traag groeide. Veel ex-medewerkers kwamen opnieuw bij Humo terecht, dat datzelfde jaar een nieuwe rubriek introduceerde, "Het Gat van de Wereld", die sterke gelijkenissen vertoont met de soortgelijke satirische rubriek "De Deng Herald" in het blad Deng.
