Dennis Edwards

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dennis Edwards
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Dennis Edwards (Birmingham (Alabama), 3 februari 1943) is een Amerikaanse soulzanger. Het bekendst is hij als opvolger van David Ruffin als leadzanger van de succesvolle Amerikaanse soulgroep The Temptations.

Pre-Temptationsperiode[bewerken]

Alhoewel geboren in Alabama in het zuiden van de Verenigde Staten, trok Dennis Edwards al op vroege leeftijd naar de staat Michigan in het noorden van het land. Daar vestigde hij zich in de stad Detroit. In Detroit begon Edwards zijn zangcarrière als solozanger. Zo nam hij een single op voor International Soulville Records, "I Didn't Have To (But I Did)" genaamd. Deze single is zeer zeldzaam en voor het kleine aantal edities die verkocht worden zijn al bedragen van 3000 tot 6000 Amerikaanse dollar betaald. In 1967 kwam Dennis Edwards voor het eerst onder contract te staan bij de grootste en meest succesvolle platenmaatschappij van de stad, Motown. Met dat contract werd hij lid van de groep The Contours, een groep die een nummer 3-hit met "Do You Love Me (Now That I Can Dance)" in 1962 hadden gehad. Bij The Contours verving Edwards Joe Stubbs, de broer van Levi Stubbs, leadzanger van een andere Motowngroep, The Four Tops. Begin 1968 werd The Contours opgeheven, mede door toedoen van Dennis Edwards. Hij, als leadzanger, verliet de groep namelijk om deel uit te maken van de meeste belangrijke mannengroep van Motown destijds, The Temptations.

The Temptations[bewerken]

Begin 1968 werd Dennis Edwards lid van The Temptations. In die groep zou hij gaan dienen als nieuwe leadzanger, als vervanger van David Ruffin. Ruffin was ontslagen, omdat hij te egoïstisch zou zijn en ander onprofessioneel gedrag vertoonde. Ondanks dat Ruffin kwaad was dat hij geen deel meer uitmaakte van de groep, was hij blij dat Edwards zijn vervanger was. De twee waren vrienden van elkaar, net als dat Edwards al voor de vervanging vrienden met The Temptations was.

Met de komst van Edwards bij The Temptations begon de groep een nieuwe stijl muziek te produceren. Voor dat Edwards deel van de groep uitmaakte, zongen The Temptations vooral liefdesliedjes. Nu hij bij de groep hoorde als nieuwe leadzanger, kon de groep, op aanraden van Otis Williams, meer de kant van de psychedelic soul opgaan. Dit kwam doordat Edwards voor deze muziekstijl een geschikte stem had. Zijn stem was ruw en een beetje schreeuwerig, wat goed bij de meeste boodschappen van de nummers paste. Het eerste nummer van The Temptations waarop Edwards te horen was, is het nummer "Cloud Nine". Toen dit nummer op single uitgebracht werd, konden de fans van de groep eerst niet geloven dat dit een nummer van The Temptations was. Dit kwam doordat men nog niet gewend was aan de stem van Edwards, maar nog meer doordat deze stijl van muziek totaal nieuw was en niet te vergelijken met eerdere nummers, als "My Girl" en "Beauty Is Only Skin Deep" van de groep.

Edwards zou nog jaren na zijn komst bij de groep in 1968 bij The Temptations blijven. Zo zong hij mee op het nummer "Papa Was A Rollin' Stone", terwijl Eddie Kendricks en Paul Williams, twee van de oprichters van de groep, The Temptations toen al hadden verlaten. In eerste instantie wilde Edwards de eerste regels van "Papa Was A Rollin' Stone" niet zingen. Deze regels luidden: "It was the third of September/That day I'll always remember, yes I will/'Cause that was the day/That my daddy died". Het nummer, dat zich negatief uitlaat over het beschreven vaderfiguur, viel bij Edwards niet in de smaak, omdat zijn eigen vader ook op 3 september was gestorven. Hij dacht dat schrijver en producer Norman Whitfield dit met opzet gedaan had, ondanks dat het nummer al eerder uitgebracht was door The Undisputed Truth. In 1977 moest Edwards zelf de groep verlaten, toen hij ontslagen werd door de officieuze leider van de groep, Otis Williams.

Na zijn ontslag bij The Temptations werd hij vervangen door Louis Price. Edwards wilde een solocarrière bij Motown starten, maar deze kwam niet uit de verf. In 1980 sloten The Temptations Edwards weer in hun armen als leadzanger van de groep. Twee jaar later zou hij voor het eerst sinds jaren weer met Eddie Kendricks samen zingen in The Temptations, doordat Kendricks terugkwam bij The Temptations voor de Reuniontour. Ook zou Edwards nu voor het eerst samen met David Ruffin, wie hij jaren eerder had vervangen, samen zingen in The Temptations. Rond deze tijd begon Edwards weer shows en repetities te missen. Daarom werd hij in 1984 weer ontslagen en vervangen door Ali-Ollie Woodson. In 1987 zou Edwards voor het laatst terugkomen bij de groep, maar twee jaar later werd hij weer ontslagen en weer vervangen door Woodson.

Solocarrière en Ruffin/Kendricks/Edwards[bewerken]

In 1984, na zijn tweede ontslag van The Temptations, startte Edwards zijn solocarrière bij Motown. Gedurende deze periode had hij een nr. 2-hit op de R&B-lijst met het nummer "Don't Look Any Further". Dit nummer was een duet wat hij samenzong met Siedah Garrett, alhoewel het in eerste instantie de bedoeling was dat hij het samen met Syreeta zou zingen. In zijn eentje bracht hij onder andere ook de single "Coolin' Out" uit, een nummer dat hij zelf schreef met onder andere zijn ex-collega's van The Temptations, Melvin Franklin, Richard Street, Glenn Leonard en Otis Williams. Edwards solocarrière was niet zo succesvol als zijn tijd bij The Temptations. Nadat hij in 1989 voor de laatste keer van de groep was ontslagen, ging hij samen met de oud-Temptations Eddie Kendricks en David Ruffin toeren. Met hen wilde hij een nieuw soort Temptations oprichten, onder de naam "Ruffin/Kendricks/Edwards, Former Leads of The Temptations". Ruffin overleed alleen in 1991 en een jaar later ook Eddie Kendricks. Daardoor toert Edwards heden ten dage alleen met een groep genaamd "The Temptations Revue featuring Dennis Edwards".

Discografie[bewerken]

Nummers met The Temptations waarop Dennis Edwards lead zingt[bewerken]

Solo[bewerken]

  • 1984: "Don't Look Any Further" (nr. 2 R&B, nr. 72 pop)
  • 1985: "Coolin' Out" (nr. 23 R&B)
  • 1985: "Amanda" (nr. 77 R&B)

Trivia[bewerken]

  • In het nummer "Hit em up" van 2pac is de baslijn gebruikt van het nummer van "don't look any further".
  • 'Don't look any further' is een van de nummers die vaak gesampeld wordt door rappers.