Dents du Midi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dents du Midi
Dents du Midi gezien vanaf Illarsaz
Dents du Midi gezien vanaf Illarsaz
Hoogte 3258 m
Coördinaten 46° 10′ NB, 6° 55′ OL
Ligging Vaud / Wallis (CH)
Gebergte Walliser Alpen
Eerste beklimming 1784: Jean-Maurice Clément
Dents du Midi
Dents du Midi
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

De Dents du Midi is een gebergte in de Zwitserse Alpen, ten westen van de Walliser plaats Martigny.

De top van het gebergte wordt gevormd door een twee kilometer lange bergkam zeven, ongeveer even hoge toppen liggen. Van west naar oost zijn dat de Haute Cime (3258 m, hoogste top), Doigt de Salanfe (3210 m), Doigt de Champéry (3200 m), Dent Jaune (3186 m), Eperon (3114 m), Cathédrale (3160 m) en Cime de l'Est (3178 m). Aan de zuidzijde ligt net onder de bergkam de kleine Plan Névégletsjer.

In het noorden worden de Dents du Midi begrensd door het Val d'Illiez, in het zuiden door het Lac de Salanfe en in het oosten door het Rhônedal. In dit laatste dal vertoont het gebergte een zeer steile wand, evenals de aan de andere zijde van dal gelegen Dent de Morcles (2926 m), waardoor de zogenaamde "Poort van Wallis" is ontstaan.

Uitgangspunt voor de beklimming van de Haute Cime is de berghut Refuge Plan Névé (2884 m). De hoogste top van het massief werd voor het eerst beklommen in 1784 door priester Jean-Maurice Clément.