Deoxyribonucleotide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een deoxyribonucleotide is een nucleotide waarin een purine- of pyrimidinebase is gekoppeld aan een deoxyribosemolecule. De base kan adenine, cytosine, guanine, thymine of uracil zijn. Met de deoxyribosemolecule zijn naargelang de functie nog één, twee of drie fosfaatgroepen veresterd.

De stikstofbase is steeds verbonden met het 1'-koolstofatoom van het deoxyribose, terwijl de fosfaatgroep veresterd is met het 5'-koolstofatoom.

Deoxyribonucleotiden vormen de basisstructuur van het DNA (deoxyribonucleïnezuur). Ze zijn via een fosfodi-esterbinding met elkaar verbonden.

Zie ook[bewerken]