Derde Franse Republiek
| République française | |||||
|
|||||
|
|||||
| Kaart | |||||
 |
|||||
| Algemene gegevens | |||||
| Hoofdstad | Parijs | ||||
| Talen | Frans | ||||
| Religie(s) | Rooms-katholiek (tot 1905) | ||||
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
| Geschiedenis van Frankrijk |
|
|
|
Prehistorie Romeinse tijd Middeleeuwen
West-Francië (843-987)
Vroegmoderne Tijd
Moderne Tijd |
|
|
Portaal  FrankrijkPortaal Geschiedenis |
.svg){kind=small}
De Derde Franse Republiek werd uitgeroepen na de Franse nederlaag in de Frans-Pruisische Oorlog van 1870-1871 tegen Pruisen, dat gebeurde in mei 1871. De republiek overleefde de Eerste Wereldoorlog maar werd op 10 juli 1940, twee weken na de Franse capitulatie, vervangen door de "Etat Français" (Vichy-regime) van maarschalk Pétain.
Nadat keizer Napoleon III door de Pruisen in Sedan gevangen was genomen, werd het tweede Franse keizerrijk omvergeworpen. In Versailles ontstond de nieuwe tijdelijke regering onder de naam “Le Gouvernement de la Défense Nationale” (regering van nationale defensie). In dezelfde periode ontstond in Parijs ook de Commune van Parijs. Deze werd na twee maanden door La Défense Nationale onderdrukt. Uit de verkiezingen van 8 februari 1871 kwam naar voren dat Frankrijk weer een monarchie moest worden. Toen bleek dat de toekomstige koning, Hendrik V, absolute monarch in plaats van constitutionele monarch wilde zijn, werd dit plan in de koelkast gezet. Begin 1875 kreeg de republiek de uiteindelijke vorm: een tweekamerparlement (een huis van afgevaardigden en een Senaat) en een president die om de zeven jaar gekozen werd. De president had niet veel macht en de premier was verantwoordelijk voor hem.
Aanvankelijk hadden de monarchisten een meerderheid in het parlement. Maar na enige tijd verschoof dit naar de liberalen, en met name naar hun radicale vleugel. Deze stroming heeft in talloze elkaar aflossende coalities Frankrijk tientallen jaren bestuurd. In die tijd werden kerk en staat gescheiden, werden wetgeving en onderwijs seculier van karakter en werd de godsdienst een privé-aangelegenheid.
Hoewel de republiek als regeringsvorm populair was, is de Derde Republiek nooit geliefd geweest. Dit komt ook door de vele schandalen van de republiek, zoals de Dreyfus-affaire. Na de Tweede Wereldoorlog kwam de Derde Republiek niet meer terug. Met haar sterke interne verdeeldheid kreeg ze de schuld van de roemloze nederlaag van 1940. In oktober 1946 werd ze opgevolgd door de Vierde Franse Republiek.
Presidenten van de Derde Franse Republiek [bewerken]
- Adolphe Thiers, 1871-1873
- Patrice Edme, graaf van MacMahon, 1873-1879
- Jules Grévy, 1879-1887
- Marie François Sadi Carnot, 1887-1894
- Jean Casimir-Perier, 1894-1895
- Félix Faure, 1895-1899
- Émile Loubet, 1899-1906
- Armand Fallières, 1906-1913
- Raymond Poincaré, 1913-1920
- Paul Deschanel, februari 1920 - september 1920
- Alexandre Millerand, 1920-1924
- Gaston Doumergue, 1924-1931
- Paul Doumer, 1931-1932
- Albert Lebrun, 1932-1940
