Det Liberale Folkeparti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Det Liberale Folkeparti
Afbeelding gewenst
Functiehouders
Partijleider Vegard Martinsen
Mandaten
Zetels
(Verkiezingen 2009)
Algemene gegevens
Opgericht 1992
Actief in Noorwegen
Hoofdkantoor Oslo
Ideologie klassiek liberalisme, laissez-faire
Website stemdlf.no
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Noorwegen

Det Liberale Folkeparti (DLF) (Nederlands:De Liberale Volkspartij) is een liberale partij in Noorwegen. Het is een voortzetting uit 1992 van de in 1980 opgerichte partij onder dezelfde naam.

Geschiedenis[bewerken]

Het liberalisme in Noorwegen werd tot 1972 voornamelijk vormgegeven door de sociaalliberale partij Venstre. In dat jaar ontstond er binnen die partij grote onenigheid over de toetreding van Noorwegen tot de Europese Economische Gemeenschap, waar slechts een minderheid binnen Venstre voorstander van was. Dit veroorzaakte een splitsing binnen de partij, waarbij de pro-Europese leden zich afsplitsten en een nieuwe partij oprichtten, de Folkepartiet Nye Venstre (Nederlands: Volkspartij Nieuw Links). In 1980 ging deze afsplitsing verder onder de naam Det Liberale Folkeparti (DLF). Maar de jaren 80 brachten geen electoraal gewin voor DLF, zodat in 1988 besloten werd om de partij op te heffen en zich weer aan te sluiten bij Venstre.

In 1992 werd desondanks opnieuw besloten om de naam van Liberale Volkspartij te gebruiken voor een politieke partij. Met onder meer mensen uit de Fremskrittspartiet en laissez-faire adepten, werd het de partij voor aanhangers van het kapitalisme en individuele vrijheid.

De parlementsverkiezingen van 2009 zijn de beste in de partijgeschiedenis. Men neemt deel in 3 provincies en haalt daar telkens ongeveer 0,1% van de stemmen

Ideologie[bewerken]

De partij probeert het volgende te bewerkstelligen:

  • Verlagen van de belastingen.
  • Volledige vrijhandel.
  • Rechtspraak toepast op individuen, versimpeling.
  • Afschaffing van de staatssteun aan bedrijven.
  • Geen voorkeursbehandeling van bepaalde bevolkingsgroepen.
  • Afschaffing van de dienstplicht.
  • Afschaffing van restricties op immigratie.
  • Afschaffing van de monarchie en staatskerk.
  • Legalisering van drugs.

Partijleiders[bewerken]

Externe link[bewerken]