Detonatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Detonatie

Detonatie is een naam voor een specifieke vorm van explosie. Bij een detonatie plant het reactiefront in de explosieve stof zich sneller voort dan de geluidssnelheid in die stof. Hierdoor ontstaat een hypersone schokgolf die detonatiesnelheden tot wel 8 km/s kan bereiken. Vanwege de zeer hoge snelheden zijn detonaties zeer krachtige en vaak levensgevaarlijke explosies (en dienen door hobbyisten absoluut vermeden te worden!). De zeer hoge detonatiesnelheid is te wijten aan het feit dat de oxidator (nitrogroepen) en de reductor (koolstofatomen in de springstof) op atomaire afstanden zitten waardoor er een extreem snelle en hypersone verbranding optreedt.

Voorbeelden van stoffen die detoneren zijn militaire springstoffen (bv. TNT, RDX, Ammoniumnitraat) en initiaalspringstoffen die in slaghoedjes gebruikt worden (bv. kwikfulminaat en loodstyfnaat). Zwart buskruit detoneert niet maar ondergaat een explosieve verbranding. Om een explosie te veroorzaken met buskruit dient het kruit in een drukvast omhulsel te ontbranden. Als het omhulsel door de opbouwende druk kapot wordt gescheurd komt de explosie vrij. Een voorbeeld hiervan zijn rotjes uit consumentenvuurwerk. Hier wordt opgerold papier gebruikt als het drukvaste omhulsel. Dit staat in scherp contrast tot detonerende springstoffen die ook in losse poedervorm zeer zware explosies kunnen veroorzaken bij ontbranding (Er is dus geen omhulsel nodig!).

(Ongewenste) detonaties kunnen optreden in brandstofmotoren. Dit fenomeen heet 'kloppen' of 'pingelen' en kan een slechte invloed hebben op de prestaties van de motor.

Zie ook[bewerken]