Detroit blues

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Detroit blues is een bluesstijl, ontstaan toen de Delta bluesartiesten naar het noorden migreerden van de Mississippi Delta en Memphis (Tennessee) om te werken in de industriële fabrieken van Detroit. Dit vond plaats in de jaren twintig en dertig.

De typische Detroit blues lijkt veel op de Chicago Blues. Het geluid verschilt van de Delta blues door het gebruik van elektronisch versterkte instrumenten en het meer gebruikmaken van andere elektrische instrumenten. De Detroit blues werd vooral ontwikkeld in Black Bottom, een Detroitse wijk.

In 1948 overdonderde John Lee Hooker de R&B-wereld met het op de markt brengen met het nummer: "Boogie Chillen". De ruigheid en de poëtische en hypnotische kracht van het nummer bracht hem aan de top van de hitlijsten. Met John Lee Hookers voorbeeld kreeg een hele generatie jongeren en arme Detroiters hoop, door de muziek.

Artiesten[bewerken]

Uitspringers van de Detroit blues:

  • Andre Williams
  • Big Maceo Merriweather
  • Johnnie Bassett
  • Eddie Burns
  • Alberta Adams
  • Thornetta Davis