Diamagnetisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Leviterend grafiet in beweging

Diamagnetisme is een vorm van magnetisme waarbij de relatieve permeabiliteit kleiner is dan 1.

Praktisch alle materialen zijn in zekere mate magnetisch. Materialen die een sterk magnetisch veld kunnen veroorzaken worden ferromagnetisch genoemd. Plaatst men een kern van ferromagnetisch materiaal in een solenoïde dan wordt het veld een factor μr (de relatieve permeabiliteit) vergroot. De niet-ferromagnetische materialen laten zich onderverdelen in diamagnetische en paramagnetische materialen. Paramagnetische stoffen hebben een relatieve permeabiliteit die iets groter is dan 1 en kunnen dus beschouwd worden als "zwakke ferromagneten". Diamagnetisch stoffen daarentegen hebben een relatieve permeabiliteit die iets kleiner is dan 1. De reden hiervoor is dat moleculen van een diamagnetische stof geen permanent magnetisch moment hebben.

Zie ook[bewerken]