Dichloordifluormethaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dichloordifluormethaan
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van dichloordifluormethaan
Structuurformule van dichloordifluormethaan
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
CF2Cl2
IUPAC-naam dichloordifluormethaan
Andere namen Freon 12, R-12, CFC-12, P-12, Propellant 12, Halon 122, Arcton 6, Arcton 12, E940
SMILES
C(F)(F)(Cl)Cl
InChI
1/CCl2F2/c2-1(3,4)5
CAS-nummer 75-71-8
EG-nummer 200-893-9
PubChem 6391
Beschrijving Kleurloos vloeibaar gemaakt gas
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Drukhouder Schadelijk voor de gezondheid
Gevaar
H-zinnen H280 - H370
EUH-zinnen EUH059
P-zinnen geen
Opslag Brandveilig opslaan
VN-nummer 1028
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand gasvormig
Kleur kleurloos
Dichtheid (bij −29,8°C) 1,486 g/cm³
Smeltpunt −157,7 °C
Kookpunt −29,8 °C
Dampdruk (bij 20°C) 568.000 Pa
Oplosbaarheid in water (bij 20°C) 0,286 g/L
Onoplosbaar in water
log(Pow) 2,16
Viscositeit 0,01168 Pa·s
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Dichloordifluormethaan, ook R12 of Freon 12 genoemd, is een niet-giftig, kleurloos, onbrandbaar en vloeibaar gemaakt gas, met als brutoformule CF2Cl2. Het werd voor het eerst ontwikkeld door de Belg Frédéric Swarts.

Eigenschappen en toepassingen[bewerken]

Het is zwaarder dan lucht en inert. Het werd als koelmiddel en drijfgas in aerosols gebruikt, tot het door het Montréal-protocol uit 1987 verboden werd. Chemisch gezien behoort het tot de groep van CFK's, meer bepaald tot de freonen. Het beschadigt de ozonlaag wanneer het in de hogere atmosfeer geraakt. Daarnaast fungeert de verbinding ook als broeikasgas.

Dichloordifluormethaan is vervangen door 1,1,1,2-tetrafluorethaan.

Externe links[bewerken]