Die Hard 2

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Die Hard 2
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Tagline Die Harder.
Regie Renny Harlin
Producent Charles Gordon
Lawrence Gordon
Joel Silver
Scenario Roman
Walter Wager
Scenario
Steven E. de Souza
Doug Richardson
Hoofdrollen Bruce Willis
Bonnie Bedelia
William Atherton
Art Evans
Dennis Franz
Muziek Michael Kamen
Montage Stuart Baird
Robert A. Ferretti
Cinematografie Oliver Wood
Distributie 20th Century Fox
Première Vlag van Verenigde Staten 2 juli 1990
(wereldpremière)
Vlag van Verenigde Staten 4 juli 1990
Vlag van Nederland 28 september 1990
Genre Actie
Thriller
Speelduur 124 minuten
Taal Engels
Spaans
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 70.000.000 (geschat)
Opbrengst $ 240.031.094 (wereldwijd)[1]
Nominaties 1
Prijzen 1
Voorloper Die Hard (1988)
Vervolg Die Hard with a Vengeance (1995)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Die Hard 2 is het vervolg op de populaire Die Hard-film uit 1988. De film werd geregisseerd door Renny Harlin en kwam uit in de bioscoop op 4 juli 1990. In de film spelen onder andere Bruce Willis, Bonnie Bedelia, William Sadler, William Atherton, Dennis Franz en John Amos. De film werd op filmposters aangeduid als Die Hard 2: Die Harder. De film is gebaseerd op het verhaal 58 Minutes van Walter Wager.

Aanvankelijk zou Die Hard 1-regisseur John McTiernan ook dit tweede deel regisseren, maar hij had al toegezegd The Hunt for Red October te regisseren.

Financieel gezien was de film een groot succes, groter dan het eerste deel en in de Verenigde Staten zelfs de meest succesrijke van de hele serie. Wereldwijd bracht de film bijna 240 miljoen dollar tegenover een budget van zeventig miljoen dollar. In vergelijking met het eerste deel waren recensenten wel minder positief.

In 1995 werd de film opgevolgd door Die Hard With a Vengeance.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Het verhaal begint op kerstavond 1990, exact een jaar na de gebeurtenissen in de eerste film. John McClane is inmiddels agent in Los Angeles en weer herenigd met zijn vrouw. Hij wacht op Dulles Airport bij Washington D.C. op zijn vrouw, die terugkomt van een bezoek aan haar ouders in Californië. Dan ziet McClane een groepje mannen in legerkleding voorbij lopen met een pakket, lopend naar de ruimte waar de bagage wordt geladen in de vliegtuigen. McClane vertrouwt het niet helemaal en hij besluit hen te volgen, waarna hij in een gevecht terecht komt en één van de mannen neerschiet. De anderen weten te ontsnappen.

McClane wil spreken met het hoofd van de politie-eenheid op het vliegveld, Lorenzo. Die denkt dat het een groep mannen was die enkel bagage wilde stelen. McClane is het daar niet mee eens, hij zag één van de mannen een Glock 7 dragen, een (fictief) pistool dat van porselein is zodat metaaldetectors omzeild worden. Een dergelijk bijzonder wapen draagt een normale dief niet. McClane besluit zelf op pad te gaan en de zaak te onderzoeken. Hij neemt vingerafdrukken van de man die hij neerschoot en stuurt ze naar Al Powell, een bevriende politieman uit de eerste Die Hard-film. Hij haalt de vingerafdrukken door meerdere databases, waaronder die van Interpol. Powell stuurt hem per fax het bericht dat het een soldaat betrof die als reeds overleden op papier stond. McClane vermoedt dat de man onderdeel uitmaakt van een plan om het vliegveld over te nemen.

Terwijl het weer steeds slechter wordt is kolonel Stuart bezig met het uitvoeren van zijn plan. Hij wil de vliegtuigen die op het vliegveld zullen landen gijzelen totdat de Zuid-Amerikaanse generaal Esperanza, die werd gearresteerd in zijn eigen land en op het punt staat uitgeleverd te worden aan de Verenigde Staten, veilig door hem en zijn mannen is opgehaald. Om dat plan succesvol uit te voeren breekt hij in op de communicatieapparatuur van het vliegveld in de buurt van een nabij gelegen kerk. Daardoor kunnen hij en zijn mannen de leiding van de luchtverkeersleiding op afstand overnemen.

McClane sluipt de verkeerstoren binnen en vertelt het hoofd, Trudeau, over de man die hij doodde. Juist op dat moment neemt Stuart de leiding van de luchtverkeersleiding over. McClane wordt ondanks zijn inzet uit de verkeerstoren gezet. Via een journaliste komt hij te weten dat Stuart wraak wil nemen omdat hij uit het congres werd gezet. McClane, die op dat moment in een lift zit, verlaat die lift en probeert via de ondergrondse gangen onder het vliegveld alles op alles te zetten om het plan van de terroristen te dwarsbomen.

Trudeau en de rest van de verkeersleiding proberen contact te maken met de naderende vliegtuigen om ze te vertellen dat ze niet kunnen landen en zullen moeten rondcirkelen rond het vliegveld. Trudeau stuurt een team eropuit om een nieuw tijdelijk luchtverkeersleidingscentrum op te zetten in een nog in aanbouw zijnde nieuwe terminal. Dan wordt het team samen met een SWAT-team onder vuur genomen door een aantal van Stuarts mannen. McClane weet de mannen van Stuart uit de schakelen, maar Stuart neemt wraak en laat met opzet een Brits vliegtuig te laag aanvliegen. Ondanks inspanningen van McClane stort het toestel neer, waarbij in de daaropvolgende explosie alle passagiers om het leven komen.

McClane keert verslagen terug naar het gangenstelsel onder het vliegveld. Via medewerker Marvin bemachtigt hij een walkietalkie van één van Stuarts mannen. Daarop hoort hij dat het toestel waarin Esperanza zich bevindt elk moment kan landen. Esperanza doodt in de tussentijd iedereen aan boord van het vliegtuig zodat hij nu de piloot is. McClane verstopt zich in het vliegtuig waarmee Esperanza weggevoerd zal worden door Stuarts mannen. Stuarts mannen merken het en alvorens een grote zee van kogels op het toestel te hebben afgevuurd, vuren ze granaten op het toestel af. McClane weet net op tijd te ontsnappen door zich in de pilootstoel uit de cockpit te laten lanceren.

Terug op het vliegveld is een speciale militaire eenheid gearriveerd. Hun leider, majoor Grant, diende ooit met Stuart en zegt zijn tactieken te kennen. Barnes komt erachter dat Stuarts commandopost, vanwaar hij het vliegveld in zijn greep houdt, vlakbij het vliegveld is. Samen met McClane vindt hij de kerk waar de post zich bevindt. In een daaropvolgend vuurgevecht met McClane, de mannen van Grant en de mannen van Stuart weten Stuart en Esperanza te ontsnappen.

McClane vindt na het vuurgevecht losse flodders in de magazijnen van de geweren van Grants mannen. Hij keert terug naar het hoofdkantoor van de beveiliging om politieofficier Lorenzo te vertellen dat Grant en Stuart in het geheim samenwerken. McClane dwingt Lorenzo de politie te laten helpen door de agenten in de hangarzone toe te laten, waar de Boeing 747 van Stuart staat. McClane zelf springt uit een nieuwshelikopter op de taxiënde Boeing en gaat op de vleugel een handgevecht aan met Majoor Grant. Grant komt ten val en wordt in de straalmotor van het toestel gezogen. Stuart gooit McClane vervolgens van de vleugel af, maar niet voordat deze de brandstofkraan open heeft gedraaid. Hij pakt vervolgens een sigarettenaansteker en steekt de brandstof aan. Het vliegtuig (met Stuart nog aan boord) explodeert daarop. Het licht van de brand zorgt er tevens voor dat alle vliegtuigen veilig kunnen landen.

Dan vindt McClane zijn vrouw Holly tussen de passagiers, en samen worden ze weggebracht door Marvin.

Rolverdeling[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Die Hard 2 (1990). Box Office Mojo Geraadpleegd op 16 maart 2013