Die lustige Witwe
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Die lustige Witwe (Het jolige weeuwtje) is de titel van een operette in drie bedrijven geschreven door de Oostenrijks-Hongaarse componist Franz Lehár. De tekst is gerealiseerd door de Oostenrijkse tekstschrijvers Victor Léon en Leo Stein, geïnspireerd door het blijspel L'attaché d'ambassade van Henri Meilhac. De plaats van handeling is onder andere Parijs rond 1900.
Die lustige Witwe werd voor het eerst opgevoerd in het Theater an der Wien in Wenen op 30 december 1905.
Inhoud |
[bewerken] Voornaamste rollen
- Baron Mirko Zeta, (bariton)
- Valencienne (sopraan)
- Graaf Danilo Danilowitsch (Bariton/tenor)
- Hanna Glawari (sopraan)
- Camille de Rosillon (tenor)
[bewerken] Bekende melodieën
- Ich bin eine anständige Frau
- Jetzt geh' ich ins Maxim
- Lippen schweigen
- Viljalied
[bewerken] Verfilmingen
Die lustige Witwe werd meermaals verfilmd:
- 1918 Die lustige Witwe - regie: Michael Curtiz
- 1925 Die lustige Witwe - regie: Erich von Stroheim
- 1934 Die lustige Witwe - regie: Ernst Lubitsch
- 1952 Die lustige Witwe - regie: Curtis Bernhardt
- 1962 Die lustige Witwe - regie: Werner Jacobs
[bewerken] Externe link
- (de) Libretto
