Diego Velázquez (kunstschilder)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Velázquez
Zelfportret van Diego Velázquez, geschilderd rond 1643 (Galleria degli Uffizi, Firenze).
Zelfportret van Diego Velázquez, geschilderd rond 1643 (Galleria degli Uffizi, Firenze).
Persoonsgegevens
Volledige naam Diego Rodríguez de Silva y Velázquez
Geboren 6 juni 1599
Overleden 6 augustus 1660
Geboorteland Spanje
Beroep(en) Kunstschilder
Tekenaar
Beeldhouwer
Grafisch kunstenaar
Keramist
Oriënterende gegevens
Stijl(en) Barok
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Koning Filips IV, broodheer van Velázquez (c. 1631-1632)
De overgave van Breda (las Lanzas), Spinola ontvangt de sleutels van de stad, 1634-1635, Olieverf op doek, Museo del Prado, Madrid
Venus voor de spiegel, ca. 1647–1651.

Diego Rodríguez de Silva y Velázquez, of kortweg Velázquez (Sevilla, 6 juni 1599 - Madrid, 6 augustus 1660) was een Spaanse kunstschilder die werkte als hofschilder van de Spaanse koning Filips IV, voor wie hij veel portretten van de koninklijke familie, evenals enkele religieuze schilderijen, genrestukken en andere werken maakte.


Biografie[bewerken]

In Madrid werd hij geïnspireerd door de werken van Titiaan in de koninklijke verzameling en door Rubens, die hij in 1628 ontmoette. Hij was in Italië van 1629 tot 1631 en van 1648 tot 1651. Tijdens zijn tweede bezoek schilderde hij paus Innocentius X. Velázquez behoorde tot de lage ongetitelde Spaanse adel en werd opgenomen in de Orde van Sint Iago.

Schilderstijl[bewerken]

Zijn vroege werk in Sevilla toont uitzonderlijk realisme en waardigheid, plezier in het vastleggen van een aantal verschillende structuren, rijk kleurgebruik en contrasten in licht en schaduw.

Zijn overige werk is heel sterk gebaseerd op observatie, waardoor hij veel gemeen heeft met de Hollandse schildersschool van Barokke kunstschilders. Velázquez interesseerde zich voor alle facetten van het bestaan: voor het licht dat op een kruik, een stuk stof of een karaf met water valt, voor kleurnuances en schaduwen - maar vooral voor de blik in de ogen van mensen, voor de kleine trekjes rond hun mond, voor de lijnen in hun gezicht.

De mythe blijft in het werk van Velázquez nog steeds aanwezig, maar nooit zonder ironie of commentaar. Bacchus wordt geëerd door vrolijke, wijndrinkende boeren. De godinnen Athene en Arachne moeten wijken naar de achtergrond, ten voordele van de eenvoudige arbeidsters van de spinnerij op de voorgrond van het schilderij.

De werken van Velázquez behoren tot de Barok.

Schilderijen[bewerken]

  • Bacchus en de drinkers (Museo del Prado, Madrid)
  • Hofnar (Richmond)
  • Olivares (New York)
  • Smidse van Vulcanus (Madrid)
  • De overgave van Breda (Museo del Prado, Madrid)
  • Filips IV (Madrid)
  • Don Carlos (Madrid)
  • Eredames (Madrid)
  • De Tapijtweefsters (Madrid) - tegenwoordig De sage van Arachne geheten.
  • Aanbidding der wijzen (Madrid)
  • Infante Margarethe (Madrid)
  • Ruiterportret van Olivares (Museo del Prado, Madrid)
  • Christus bij Martha en Maria (Londen)
  • Christus aan de geselzuil (Londen)
  • Venus voor de spiegel (Londen)
  • Portret van Don Luis de Gongora y Argote (Museum of Fine Arts, Boston)
  • Portret van Filips IV (New York)
  • Infante Maria Theresia (Wenen)
  • Balthasar (Wenen)
  • Carlos (Wenen)
  • Demokritos (Rouen)
  • Waterverkoper (Florence)
  • Het feest van Bacchus
  • Twee mannen aan tafel
  • De waterverkoper van Sevilla
  • Drie muzikanten
  • Jozefs mantel bij Jakob gebracht
  • De onbevlekte ontvangenis
  • De maaltijd te Emmaüs
  • Prins Balthasar Carlos als jager
  • Oude vrouw die eieren kookt (National Gallery of Scotland, Edinburgh)
  • De naaister
  • Sint-Antonius Abt en Sint Paulus de Heremiet
  • Paus Innocentius X
  • Don Sebastián de Morra

Musea[bewerken]

Musea met werken van Diego Velázquez:

Externe link[bewerken]