Diepenheim
 |
|||
|
|||
  |
|||
|
|
|||
| Provincie |  Overijssel |
||
| Gemeente |  Hof van Twente |
||
| Coördinaten | 52°12'N 6°33'E | ||
|
|
|||
| Naam inwoners | Diepenheimers | ||
|
|||
Diepenheim (Nedersaksisch: Deepn) is een stadje en voormalige gemeente in de Nederlandse provincie Overijssel. Sinds 2001 maakt Diepenheim deel uit van de gemeente Hof van Twente. Tot de vorming van de Hof van Twente was het de kleinste gemeente in Overijssel met een oppervlakte van 2644 hectare, 1024 woningen en 2754 inwoners[1]. Diepenheim is een centrum van beeldende kunst en staat bekend om zijn kastelen/havezaten, zoals Warmelo, en zijn mooie in stijl aangelegde tuinen en parken.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
Het stadje Diepenheim is van oorsprong een van de acht middeleeuwse stadjes in Twente. Het is ontstaan in de heerlijkheid Diepenheim, die eerst in bezit was van de Heren van Diepenheim en in de tweede helft van de twaalfde eeuw door het huwelijk van de erfdochter Regenwice van Diepenheim in handen kwam van de graven van Dahl. In 1331 werd de heerlijkheid verkocht aan de bisschop van Utrecht.
In 1224 werd de kapel van het Huis Diepenheim verheven tot parochiekerk en het bijbehorende grondgebied afgescheiden van de parochie Markelo, waar Diepenheim tot dan toe kerkelijk had behoord. De kerk was gewijd aan de H. Johannes de Evangelist (nu: Nederlands-Hervormde kerk). Gedurende de Reformatie ging de bevolking van Diepenheim overwegend wél over tot het protestantisme, maar bleef de bevolking van de tot Diepenheim behorende buurtschap Markvelde overwegend Rooms-katholiek.
In tegenstelling tot bijvoorbeeld Enschede of Oldenzaal, die tijdens en na de industriële revolutie steeds meer een grootsteeds karakter hebben gekregen en qua aanzicht ook herkenbaar zijn veranderd, is de industrialisatie in de 19de eeuw aan Diepenheim voorbijgegaan. Het is qua inwoners de kleinste Twentse stad gebleven. Vandaar zijn troetelnaam Stedeke. Mede door de aanwezigheid van de kastelen rondom de kern heeft het door de eeuwen heen zijn landelijke karakter behouden en tot ver in de 20e eeuw is de agrarische sector de belangrijkste bron van inkomsten voor zijn burgers geweest. Veel plaatsen vieren een jubileum aan de hand van het jaar waarin zij stadsrechten hebben ontvangen. Voor zover bekend heeft Diepenheim die officieel nooit gekregen. Wel schijnt de Heer van Diepenheim een soort stadsrecht te hebben verstrekt. Dit papier is zeer waarschijnlijk in 1597, toen het oud-archief door brand is verwoest, verloren gegaan. Het stadsrecht is in 1602 opnieuw op papier gezet in de vorm van het nieuwe stadsboek.
Diepenheim heeft een station gehad aan de spoorlijn Neede - Hellendoorn. Het gebouw staat er nog steeds. Eerder heette het latere station Markelo aan de spoorlijn Zutphen - Hengelo Diepenheim.
[bewerken] Toerisme
Diepenheim is op dit moment een veel bezocht stadje. Er zijn verscheidene toeristische bezienswaardigheden welke met name gericht zijn op het cultureel-historische erfgoed van het stadje. Diepenheim wordt omringd door zes kastelen en watermolen Den Haller die al wordt genoemd in de 12e eeuw. De molen benut het water van de Diepenheimse Molenbeek. Daarnaast zijn er verscheidene kunstateliers en antiekwinkels te bezoeken.
De plaats telt tientallen rijksmonumenten.
[bewerken] Kastelen en havezaten in Diepenheim
Rond Diepenheim liggen de volgende kastelen en havezaten:
- Huis Diepenheim (ook bekend als Huize Diepenheim)
- Nijenhuis
- Warmelo
- Westerflier
[bewerken] Geboren in Diepenheim
- André Manuel, cabaretier
- Annie Schreijer-Pierik, politica
- Bertha Elisabeth van Osselen-van Delden (1847-1936), schrijfster van jeugdboeken
[bewerken] Externe links
| Referenties |
 |
Zie de categorie Diepenheim van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
|
Plaatsen in de gemeente Hof van Twente | |
|---|---|---|
|
Hoofdplaats: Goor Stadjes: Delden · Diepenheim |
||
