Differentiaalspanning

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Differentiaalspanning (Engels: differential stress) is in een drie-dimensionale toestand van mechanische spanning het verschil tussen de van kleinste en grootste spanningsrichtingen. De differentiaalspanning is de grootheid die de deformatie van materialen drijft.

Mechanische spanning kan in verschillende richtingen verschillend zijn. Spanning kan in drie dimensies worden beschreven door drie hoofdrichtingen te nemen, σ1, σ2 en σ3. Per conventie is de eerste de richting van maximale spanning en de laatste de richting van de kleinste spanning. Het maximale verschil in spanning, de differentiaalspanning σD, is dan:

\!\sigma_D = \sigma_1 - \sigma_3

Een differentiaalspanning kan alleen heersen in materialen die een interne cohesie en daarom een schuifweerstand hebben. In vloeistoffen of gassen kan daarom geen differentiaalspanning heersen.

Zie ook[bewerken]