Dik Esser

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dik Esser
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Volledige naam Rius Theo Esser
Geboortedatum 9 juli 1918
Geboorteplaats Makassar
Overlijdensdatum Leiden
Overlijdensplaats 8 maart 1979
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Sportieve informatie
Club TOGO
Olympische Spelen 1948, 1952
Portaal  Portaalicoon   Sport

Rius Theo (Dik) Esser (Makassar, 9 juli 1918Leiden, 8 maart 1979) was een Nederlandse hockeyspeler en piloot.

Sportcarrière[bewerken]

Esser kwam uit voor de Haagse club TOGO (in 1974 opgegaan in Klein Zwitserland). In 1937 maakte hij op 19-jarige leeftijd zijn debuut voor Nederland in een wedstrijd tegen België. Zijn loopbaan werd onderbroken door de Tweede Wereldoorlog.

Na de oorlog was hij als linksbuiten 62-voudig international en maakte hij deel uit van het Nederlands elftal op de Olympische Zomerspelen van 1948 en 1952. Hij won met Nederland brons op de Olympische Spelen van 1948 en zilver in 1952. In de halve finale was Esser matchwinnaar in een met 1-0 gewonnen duel tegen West-Duitsland, door een strafbully te benutten. In de finale werd met 6-1 verloren van India. In 1953 speelde Esser zijn laatste interland.

Engeland[bewerken]

Dik en zijn broer Wim gingen via Frankrijk naar Madrid, waar ze op een uitreisvisum moesten wachten om door naar Portugal te kunnen reizen. Om de tijd te doden, werd een hockeyteam opgericht waar onder meer drie broers Reus, Jan Kouwenberg en Jan Postma in speelden. Via de ambassade kregen ze sticks, schoenen en kleding en werd er geregeld dat ze eind 1943 een uitwedstrijd in Lissabon mochten spelen. Ze kregen dus een treinkaartje, en verstopt onder de banken gingen ook enkele supporters mee. Toen ze over de grens waren, stapten ze over op een trein naar Villa de Cossic Antonio. De volgende dag werden ze opgehaald door een Engelse mijnenveger. Ze kregen Engelse militaire kleding en werden naar Gibraltar gebracht. Toen een convooi Nederlandse schepen langs kwam, konden ze mee naar Liverpool waar ze op 4 januari 1944 aankwamen. Ze werden diezelfde avond nog naar Londen gebracht om verhoord te worden.

Na sportcarrière[bewerken]

Buiten zijn sportloopbaan was hij jurist en later piloot bij de KLM en Swissair. Hij woonde onder meer in Barcelona.

Bronnen, noten en/of referenties