Diksnavelbladvogel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Diksnavelbladvogel
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Vrouwtje diksnavelbladvogel (Chloropsis sonnerati) (Met oogring en geel op de keel)
Vrouwtje diksnavelbladvogel (Chloropsis sonnerati) (Met oogring en geel op de keel)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Chloropseidae (Bladvogels)
Geslacht: Chloropsis
Soort
Chloropsis sonnerati
Jardine & Selby, 1827
Diksnavelbladvogel op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De diksnavelbladvogel (Chloropsis sonnerati) is een vogel uit de familie van de Bladvogels.

Kenmerken[bewerken]

De diksnavelbladvogel is 22 cm lang. De vogel is overwegend groen, van onder iets lichter dan van boven. Het mannetje heeft een zwarte keel waarin veren met een blauwe metaalglans.Vrouwtjes hebben deze keelvlek niet. De vogel lijkt sterk op de blauwbaardbladvogel, vooral de mannetjes. Het vrouwtje van de diksnavelbladvogel is gemakkelijker te onderscheiden omdat zij een geelgroene keel heeft en een lichte oogring die bij het vrouwtje van de blauwbaardbladvogel ontbreekt.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De broedgebieden van de diksnavelbladvogel liggen in Thailand, het schiereiland Malakka, Sumatra, Borneo en Java. Het is een uitgesproken bosvogel die voorkomt in regenwoud in laagland en heuvelland tot op 900 m boven de zeespiegel. De vogel komt ook voor in uitgekapt oerwoud en wordt daardoor zelfs bevoordeeld omdat er dan besdragende struiken en bomen opslaan waarop deze bladvogels foerageren.[2]

De soort telt twee ondersoorten:

  • C. s. zosterops: van zuidelijk Myanmar en Malakka tot Sumatra en Borneo.
  • C. s. sonnerati: Java.

Status[bewerken]

De diksnavelbladvogel is vrij algemeen, maar (op Borneo) minder algemeen dan de blauwbaardbladvogel. De diksnavelbladvogel heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar gaat (door ontbossingen) achteruit. Het tempo van achteruitgang ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat deze bladvogel als niet bedreigd op de rode lijst van de IUCN.[1][2]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Diksnavelbladvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. a b c (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.