Dimethylglyoxime

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dimethylglyoxime
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van dimethylglyoxime
Structuurformule van dimethylglyoxime
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C4H8N2O2
IUPAC-naam 2,3-butaandiondioxime
Andere namen diacetyldioxime
Molmassa 116,12 g/mol
CAS-nummer 95-45-4
Beschrijving Kleurloos tot wit poeder
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Ontvlambaar Toxisch
Gevaar
H-zinnen H228 - H301
EUH-zinnen geen
P-zinnen P210 - P301+P310
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur kleurloos-wit
Dichtheid 1,37 g/cm³
Smeltpunt 240 - 241 °C
Matig oplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Dipoolmoment 0 D
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Dimethylglyoxime is een organische verbinding met als brutoformule C4H8N2O2. Het is een kleurloos tot wit poeder, dat matig tot slecht oplosbaar is in water. Dimethylglyoxime is een dioximederivaat van butaandion.

Toepassingen[bewerken]

Dimethylglyoxime wordt gebruikt in de analytische scheikunde voor de kwantitatieve bepaling van onder meer nikkel in ijzer of staal: door dimethylglyoxime toe te voegen aan een oplossing van het metaal in een zuur en de oplossing daarna alkalisch te maken met ammoniumhydroxide, slaat alle nikkel neer als het rode nikkeldimethylglyoximecomplex. Ook met andere zware metalen vormt dimethylglyoxime gekleurde complexen die in een ammoniakale oplossing neerslaan, bijvoorbeeld met kobalt (bruinrood) of palladium (geel).