Diodoros van Sicilië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Diodoros van Sicilië, of in het Latijn, Diodorus Sicul(l)us, naar het Grieks: Διόδωρος Σικελιώτης (ca. 90 v.Chr. – ca. 30 v.Chr.) was een Grieks historicus afkomstig uit Agyrium (of, naar het Grieks: Agurion; in het Italiaans: Agira) op Sicilië. Hij schreef in Rome aan zijn magnum opus ten tijde van Caesar.

Werk[bewerken]

Het enige werk dat hij schreef was de Bibliotheca Historica of "Historische Bibibliotheek" (Βιβλιοθήκη Ἱστορική). Het was dan ook een enorme opgave: in totaal besloeg het veertig boeken. Nu zijn nog over delen 1 tot en met 5 en 11 tot en met 20. Van het overige zijn fragmenten bewaard gebleven in samenvattingen. Diodorus begon zijn werk met een indeling op geografische basis. De eerste boeken gaan over Egypte (dat hij zelf ook bezocht), Mesopotamië, India, Scythia Minor, Arabië, Noord-Afrika, Griekenland en Europa.

Vanaf boek VII begint hij zijn versie van de geschiedenis van de wereld. De aanvang begint nog vóór de oorlog om Troje; de laatste gebeurtenis die Diodorus beschrijft is het begin van de oorlog in Gallië tussen Julius Caesar en verschillende Gallische stammen (58 voor Chr.).

Betrouwbaarheid[bewerken]

Diodorus verschaft soms onjuiste informatie en zijn waarde voor de geschiedschrijving is soms in twijfel getrokken, bijvoorbeeld in de Encyclopædia Britannica van 1911 en door de grote oud-historicus Theodor Mommsen. Tegenwoordig wordt er meer aandacht besteed aan Diodorus' eigen accenten. Zo kent hij een ethisch-pedagogische waarde toe aan geschiedschrijving en beklemtoont hij - beïnvloed door de Stoa - de eenheid van de wereld.

Toch moet het belang van Diodorus niet onderschat worden. Reeds in zijn eigen tijd werd Diodorus gewaardeerd. Plinius maior, Aelianus, Athenaeus, en Eusebius behoorden tot zijn lezers. Diodorus wordt tegenwoordig van onschatbare betekenis geacht voor een goed begrip van de laatste weken van Alexander III de Grote, van Babylon en van de Romeinse magistraten.

Bronnen[bewerken]

Het is bekend dat Diodoros van heel wat externe bronnen gebruik maakte. Zo werden de volgende schrijvers waarschijnlijk door hem geraadpleegd: Hecataeus, Ctesias, Ephorus, Theopompus, Hieronymus van Cardia, Megasthenes, Agatharchides, Duris van Samos, Diyullis, Philistus, Timaeus, Polybius en Posidonius.

Bronnen, noten en/of referenties
  • (en) The Library of History, Engelse vertaling van Bibliotheca Historica op de website Lacus Curtius.
  • (en) Diodorus of Sicily, artikel van J. Lendering, op Livius.org, 2005.
  • H. Verdin, Griekse stemmen over Geschiedenis, Leuven, 2001, pp. 90 - 108. (Nederlandse vertaling van enkele passages uit de Historische Bibliotheek.)