Dioptrie
De dioptrie (symbool dpt) is een eenheid voor sterkte („lichtbrekende kracht”) van een lens of spiegel en is gedefinieerd als 1 dpt = 1 m-1. De dioptrie kan worden beschouwd als een afgeleide eenheid van het SI-stelsel, hoewel hij er officieel niet toe wordt gerekend.
De sterkte S van een lens of spiegel is gedefinieerd als de reciproque (omgekeerde) waarde van de brandpuntsafstand f:
.
.Het voordeel van het gebruik van lenssterkte in tegenstelling tot brandpuntsafstand volgt uit het feit dat de totale sterkte van een aantal achter elkaar geplaatste lenzen gelijk is aan de som van de sterktes van de afzonderlijke lenzen (lenzenformule).
Toepassing [bewerken]
Een belangrijke toepassing hiervan betreft brillen. Stel dat iemand myoop (bijziend) is en voor veraf een brilsterkte van -2,5 dpt heeft. Als hij daarnaast ook presbyoop (oudziend) wordt, heeft hij daarvoor een positieve correctie nodig, bijvoorbeeld +2 dpt. De totale sterkte van zijn leesbril (of van het leesgedeelte van een bi- of multifocale bril) wordt dan (-2,5 dpt) + (+2 dpt) = -0,5 dpt. Wordt hij ouder, dan neemt de benodigde leescorrectie toe tot bijvoorbeeld: +3 dpt, zodat de leesbril (-2,5 dpt) + (+3 dpt) = +0,5 dpt wordt.
Dit is ook de reden waarom oogartsen en opticiens vrijwel altijd met lenssterktes – dus met dioptrieën – werken en niet met brandpuntsafstanden.
Een andere toepassing is de voorzetlens in de fotografie. Ook hier wordt de effectieve brandpuntsafstand van een objectief plus voorzetlens berekend door de lenssterktes op te tellen.[1]
Zie ook [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
