Dirk Coster (schrijver)
Dirk Coster (Delft, 7 juli 1887 - aldaar, 8 oktober 1956) was een Nederlands essayist, criticus en toneelschrijver.
Coster begon met zestien jaar bij de De Groene Amsterdammer. Naar aanleiding van zijn boek Werk en wezen der kritiek ontstond er in 1912 een polemiek tussen Coster en Willem Kloos. Zijn werk wordt zowel geroemd als verguisd. Bij de redactie van het in de jaren dertig toonaangevende literaire tijdschrift Forum kon hij geen goed doen en E. du Perron schreef het kritische Uren met Dirk Coster. Later nam hij daar iets van terug, omdat hij hem erkende als een medestrijder tegen het nationaalsocialisme. Na de Tweede Wereldoorlog was Costers rol op het literaire toneel uitgespeeld. In 1954 kreeg hij een eredoctoraat van de Universiteit van Amsterdam.
In 1963 werd in de tuin van het Meisjeshuis op de hoek van het Oude Delft en de Boterbrug in Delft een borstbeeld van Coster geplaatst, vervaardigd door de Delftse kunstenaar Henk Etienne.
Het Dirk Costerplein in de wijk Voorhof in Delft is naar hem vernoemd.
[bewerken] Prijzen
- 1926 - C.W. van der Hoogt-prijs voor Verzameld Proza
- 1953 - Marianne Philips-prijs voor zijn gehele oeuvre
[bewerken] Bibliografie
- 1912 - Werk en wezen der kritiek
- 1919 - Marginalia
- 1920 - De ontwikkeling der moderne Nederl. lit. in de nieuwe Europeesche geest in kunst en letteren
- 1920 - Dostojevski, een essay
- 1924 - Nieuwe geluiden
- 1925 - Verzameld proza I
- 1927 - Verzameld proza II
- 1927 - De Nederlandsche poëzie in honderd verzen
- 1931 - Schetsboek
- 1931 - Waarheen gaan wij?
- 1935 - Het kind in de poëzie
- 1939 - Het tweede boek der Marginalia
- 1942 - Mensen, tijden, boeken
- 1948 - Het leven en sterven van Willem van Oranje
- 1961 - 1970 - Verzamelde werken (twaalf delen)
