Dividendbelasting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Dividendbelasting (Europees Nederland), opbrengstbelasting (Caribisch Nederland) of roerende voorheffing (België) is een internationaal veel voorkomende vorm van directe belasting die door een staat wordt geheven op inkomen in de vorm van dividend. De belasting wordt geïnd door inhouding op de dividenduitkering. Dividendbelasting is veelal, maar niet onder alle omstandigheden, een voorheffing: de vennootschap die het dividend uitkeert, houdt de belasting op de dividendbetaling in en draagt de belasting vervolgens aan de fiscus af. De aldus afgedragen dividendbelasting, mag vervolgens door de aandeelhouder op de door hem over het dividend verschuldigde inkomstenbelasting of vennootschapsbelasting in mindering gebracht worden.

België[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie roerende voorheffing voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In België heet deze belasting roerende voorheffing. Het tarief op dividenden bedraagt 25%. Er zijn slechts enkele uitzonderingen waar 15% geheven wordt, onder andere bevaks die in residentieel vastgoed investeren.

Europees Nederland[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Wet op de dividendbelasting 1965 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In Nederland is de dividendbelasting geregeld in de Wet op de dividendbelasting 1965. Het tarief bedraagt thans 15% van de opbrengst.

Caribisch Nederland[bewerken]

In Caribisch Nederland heet deze belasting opbrengstbelasting en wordt geregeld in hoofdstuk V van de Belastingwet BES. Het tarief bedraagt thans 5% van de opbrengst.

Internationale aspecten[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie belastingverdrag voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Een staat kan als gevolg van belastingverdragen gedwongen zijn om het nationale belastingtarief te verlagen.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]