Doctor
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Doctor is de hoogste academische graad of titel die iemand kan verwerven door een wetenschappelijke promotie aan een universiteit. Een eredoctoraat is daarop een opvallende uitzondering, welke verleend wordt aan personen die een uitzonderlijke prestatie hebben geleverd op wetenschappelijk of maatschappelijk gebied (zonder publicatie van een proefschrift). De doctorstitel is in Nederland wettelijk beschermd, en het ten onrechte voeren van deze titel is verboden.
Doctor is een term die stamt uit het Latijn en kan letterlijk vertaald worden met "leraar". De term heeft verwantschap met woorden als doceren (lesgeven) en doctrine (leer).
Inhoud |
[bewerk] Verwerven van doctorstitel
Om doctor te kunnen worden moet men eerst een doctoraalexamen hebben behaald (drs. doctorandus, lic. licentiaat, mr. meester in de rechten, ir. ingenieur, of een initiële master (MSc of MA)). In zeer uitzonderlijke situaties kan iemand die geen doctoraalexamen heeft gehaald echter toch promoveren en een doctorstitel verwerven. Zo'n persoon dient aan te tonen hij in staat is zelfstandig wetenschappelijk onderzoek te verrichten met gerede kans op succes tot voltooiing van een proefschrift. Daarnaast dient de persoon hiervoor wetenschapsbeoefenaren en een promotor te vinden die (schriftelijk) garant voor hem willen staan, hetgeen niet makkelijk is.
[bewerk] Terminologie
De doctorstitel wordt vaak afgekort als dr. (voor de naam). Indien men meerdere doctortitels bezit dan kan dit aangegeven worden met dr.mult. (van multiplex, meervoudig). Het bezitten van meerdere (gewone) doctoraten is in Nederland echter hoogst zeldzaam (zie bijvoorbeeld: prof. dr.mult. Willem Ouweneel), maar in landen als Duitsland minder ongewoon. In sommige landen komt men tevens de vrouwelijke vorm van doctor tegen: doctrix, ook afgekort als dr.
Bij verkrijging van een eredoctoraat is de titel doctor honoris causa (doctor met als reden de eer). Deze wordt vaak afgekort als dr.h.c.
[bewerk] Doctor versus 'dokter'
De titel doctor moet worden onderscheiden van dokter, wat een aanspreektitel van artsen is. Lang niet alle dokters zijn doctors; en de meeste doctors zijn geen arts. Het komt wel eens voor dat artsen (of vaker leken die over artsen schrijven) hun aanspreektitel 'dokter' als 'dr.' afkorten, hoewel het in Nederland niet correct is, omdat dit het bezitten van de beschermde graad van doctor suggereert.
[bewerk] PhD
In de Angelsaksische landen voert men na promoveren ook wel de academische graad "Doctor of Philosophy" (afgekort PhD, te voeren achter de persoonsnaam), die ook in Nederland en België steeds meer ingang vindt, doch geen wettelijke basis heeft. Overigens wordt ook in de Angelsaksische wereld de afkorting Dr. (met hoofdletter) gebruikt. Keuze voor gebruik van de PhD-graad (achter de naam) of doctor-titel (voor de naam) is persoonlijk.
De Angelsaksische PhD-graad wordt verleend na een begeleid onderzoekstraject dat anders dan in Nederland niet tot wetenschappelijke artikelen hoeft te leiden. De PhD-promotie heeft het karakter van het afleggen van een besloten examen, anders dan de promotie als openbare verantwoording van zelfstandig werk zoals in Nederland en Duitsland.
[bewerk] Carrière
De doctorstitel is van belang voor wie een loopbaan als wetenschapper ambieert aan een universiteit. Op 1 januari 2007 werkt een op de vijf doctors als onderzoeker aan een universiteit of onderzoeksafdeling van bedrijven of onderzoeksscholen.
Voor de functie als docent binnen het universitair onderwijs is deze titel meestal een voorwaarde voor benoeming. Ook voor sommige banen in de farmaceutische industrie, zoals een R&D-functie of hogere managementfuncties, is de doctorstitel gewenst.
Uit een onderzoek van CBS uit 2008 blijkt dat ongeveer 72.000 mensen in Nederland deze titel mogen voeren. Dat is minder dan een half procent van de Nederlandse bevolking. Van de doctors in Nederland is 30% vrouw en 70% man.
