Doeschka Meijsing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Doeschka Meijsing
Doeschka-meijsing-1328031527.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Maria Johanna Meijsing
Geboren 21 oktober 1947
Overleden 30 januari 2012
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1974 – 2008
Genre Romans
Bekende werken De tweede man, Over de liefde
Uitgeverij Querido
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Maria Johanna (Doeschka) Meijsing (Eindhoven, 21 oktober 1947Amsterdam, 30 januari 2012[1]) was een Nederlands schrijfster. Ze was een oudere zus van schrijver Geerten Meijsing en filosofe Monica Meijsing.

Biografie[bewerken]

Toen ze drie jaar was verhuisde Meijsing naar Haarlem. Ze studeerde Nederlands en literatuurwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam. Van 1971 tot 1976 gaf Meijsing les aan het St. Ignatiusgymnasium. Daarna was ze tot 1978 wetenschappelijk medewerker aan het Instituut voor Neerlandistiek van de Universiteit van Amsterdam. In 1978 werd Meijsing redactrice voor de boekenbijlage van Vrij Nederland en in 1989 werd ze literatuurredacteur van Elsevier.

Schrijverschap[bewerken]

Vanaf 1969 publiceerde Meijsing in Podium, later ook in De Revisor, waardoor zij tot de stroming van de Revisor-auteurs wordt gerekend. In 1974 verscheen haar eerste verhalenbundel De hanen en andere verhalen. De gastcolleges die zij aan de Universiteit van Groningen gaf, zijn gebundeld in Hoe verliefd is de toeschouwer? (1988). Meijsing schreef ook poëzie (Paard Heer Mantel, 1986). In 1997 won zij de Opzij Literatuurprijs (die toen de Annie Romeinprijs heette).

Thematiek[bewerken]

Belangrijke thema's in Meijsings werk zijn de relatie tussen verbeelding en werkelijkheid, de fascinatie voor een bewonderde persoon - met jaloezie als gevolg - en de tijd. Haar hoofdpersonages zijn kwetsbare buitenstaanders die vluchten in de fantasie.

Meijsing was lesbisch en heeft verschillende relaties met vrouwen gehad. Voor haar laatste roman Over de liefde uit 2008, die werd bekroond met zowel de AKO-Literatuurprijs als de F. Bordewijkprijs en de Opzij Literatuurprijs, vormde haar relatie met Xandra Schutte de inspiratiebron. Deze relatie was stukgelopen omdat haar vriendin haar had verlaten voor een ander. Meijsing liet zich ondanks haar homoseksualiteit negatief uit over homoseksuele relaties, waarin voortplanting en gezinsvorming onmogelijk zijn, en het homohuwelijk.[2]

Overlijden[bewerken]

Meijsing overleed op 64-jarige leeftijd aan de complicaties van een zware operatie. Ze woonde tot haar dood in Amsterdam-Zuid.

Bibliografie[bewerken]

  • 1974 - De hanen en andere verhalen
  • 1976 - Robinson
  • 1977 - De kat achterna
  • 1980 - Tijger, tijger! (bekroond met de Multatuliprijs 1981)
  • 1982 - Utopia of De geschiedenissen van Thomas
  • 1982 - Zwaluwen en Augustein
  • 1985 - Ik ben niet in Haarlem geboren
  • 1986 - Paard Heer Mantel (gedichten)
  • 1987 - Beer en Jager
  • 1988 - Hoe verliefd is de toeschouwer?
  • 1990 - De beproeving
  • 1992 - Vuur en zijde
  • 1994 - Beste vriend
  • 1996 - De angstige waakhond
  • 1996 - De weg naar Caviano
  • 2000 - De tweede man (genomineerd voor de AKO Literatuurprijs 2000)
  • 2002 - 100% chemie (Tzumprijs voor de beste literaire zin 2003)
  • 2005 - Moord en doodslag (samen met haar broer Geerten Meijsing)
  • 2008 - Over de liefde (AKO Literatuurprijs, F. Bordewijkprijs, Opzij Literatuurprijs)

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties