Dolf van der Linden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dolf van der Linden in 1959

Dolf van der Linden, eigenlijk David Gysbert van der Linden (Vlaardingen, 22 juni 1915Hilversum, 30 januari 1999) was een Nederlands dirigent en componist.

Het eerste directe contact met muziek kreeg Dolf van der Linden toen zijn vader hem op zevenjarige leeftijd viool leerde spelen. Zijn liefde voor de muziek was er de oorzaak van dat hij zijn schoolopleiding vroegtijdig staakte, en als pianostemmer in de zaak van zijn vader ging werken. Omdat zijn vader een goede opleiding niettemin belangrijk vond, regelde die een privé-onderwijzer, een poging die echter gedoemd was te mislukken. Dolf was vooral geïnteresseerd in symfonische muziek en jazz en vooral improvisatie. Zijn verlangen te dirigeren zorgde ervoor dat hij een groep musici rond zich verzamelde, die optrad bij lokale evenementen.

Tussen 1936 en 1939 maakte hij voor verschillende orkesten bij de radio arrangementen. In 1939 schreef Dolf een lange variatie op een bekend thema uit die tijd, die hij inzond naar Hilversum wat leidde tot een aanstelling als arrangeur-componist. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij gevangengenomen door de bezetter en naar Duitsland gestuurd. Hij wist te ontsnappen en keerde terug naar Nederland, waar hij onderdook bij vrienden tot het einde van de oorlog.

Na de bevrijding componeerde hij zijn beroemde Parklane Serenade, genoemd naar het adres van een club waar hij speelde voor de Canadese bevrijders. Niet lang daarna benaderde de organisatie "Herrijzend Nederland" hem en vormde een orkest van ongeveer veertig man, dat zich specialiseerde in lichte muziek: dit was de geboorte van het Metropole Orkest. De eerste uitvoering vond plaats op 25 november 1945. Onder zijn leiding trad het orkest op het gebied van de lichte muziek in heel Europa op.

In 1957 dirigeerde Van der Linden voor zijn 1e keer de Nederlandse inzending die het Eurovisiesongfestival won met Net als toen, gezongen door Corry Brokken. Het jaar daarna begeleidde zijn orkest dit festival, toen het door de Nederlandse televisie georganiseerd werd. Omdat 4 van de deelnemende landen geen dirigent afvaardigden dirigeerde hij 5 van de 10 inzendingen. In 1959 won hij in Cannes opnieuw met het liedje 'n Beetje gezongen door Teddy Scholten. Toen het festival in 1970 opnieuw door de Nederlandse televisie werd georganiseerd begeleidde hij opnieuw het Metropole Orkest. Naast de tune en de Nederlandse inzending Waterman gezongen door Hearts of Soul was hij ook verantwoordelijk voor het begeleiden van de winnende Ierse inzending All kinds of everything gezongen door toen 18-jarige Dana. Uiteindelijk dirigeerde hij in de periode 1957-1971 18 inzendingen, waarvan 13 Nederlandse inzendingen.

In 1977 won Dolf van der Linden tijdens het "Nord Ring Festival" de prijs voor beste dirigent. In september 1981 dirigeerde hij het BBC Radio Orchestra tijdens dit festival. In de jaren 1970-1979 probeerde hij het orkest te moderniseren en te verjongen. Omdat hij hier onvoldoende in slaagde werd hij in 1980 gevraagd te vertrekken. Hij werd opgevolgd door Rogier van Otterloo.

Dolf van der Linden heeft ook zijn sporen verdiend als componist. Hij maakte meer dan tweehonderd composities, schreef filmmuziek, hoorspelen en operettes.
Tot zijn bekendste werken behoren Blow the Horn, Humoresque for Strings, Forest Fantasy, Pennsylvania Dutch, Jack the Dancer, Riding into Happiness, Jamaica Road en Factory Town.

Hij trouwde in 1935 en had twee zonen en twee dochters.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • David Ades op www.rfsoc.org.uk/dvdlinden.shtml: [1]
  • Bas Tukker op www.andtheconductoris.eu: [2]