Domenico Alberti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Domenico Alberti (Venetië, 1710Rome, 1740) was een Italiaans zanger, klavecimbelspeler en componist wiens werk de barok en klassieke periode overbrugt. Alberti studeerde muziek bij Antonio Lotti. Hij schreef opera's, liederen en sonates voor toetsinstrumenten. Deze sonates bevatten vaak een specifiek motief dat bekend werd als de Albertijnse bas. Momenteel wordt Alberti beschouwd als een weinig belangrijk componist en zijn werken worden zelden uitgevoerd op opgenomen. De Albertijnse bas werd evenwel door vele componisten na hem toegepast.