Dora van der Groen

Dora van der Groen (Antwerpen, 10 maart 1927) is een Vlaamse actrice. Ze werkte ook als toneelpedagoge en als toneelregisseur.

Van der Groen begon als actrice bij de Antwerpse Koninklijke Nederlandse Schouwburg en later speelde ze bij de Brusselse Koninklijke Vlaamse Schouwburg. Vanaf 1978 was ze artistiek leider van de toneelafdeling van het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium in Antwerpen, tot deze afdeling samengevoegd werd met de Studio Herman Teirlinck.

Dora van der Groen was getrouwd met de acteurs Tone Brulin en Wies Andersen. Uit het eerste huwelijk heeft ze twee zonen: Maarten Van den Eynde (1952) en Steven Van den Eynde (1954). Uit het tweede huwelijk werd de regisseur Bric de Bois geboren. ^[1] In 2009 ontving zij van de Koning het ereteken van Commandeur in de Kroonorde.

Inhoud

Als actrice:

Terug naar Oosterdonk (1997) als Fien
Moeder, waarom leven wij? (1993)
Bex & Blanche (1993-1994) als Blanche
Willem van Oranje (1984) als Margaretha van Parma
Tussen wal en schip (1977) als Martha Seinen (televisieserie met Kees Brusse)
De Vorstinnen van Brugge (1972) als Ida Spilliaert
Wij, Heren van Zichem (1969) met een dubbelrol als Melanie van de smid en vrouw Coene
Vertel me iets nieuws over regenwormen (1968) als Emmy
Jeroom en Benzamien (1966) als de cafébazin Floranske
Kapitein Zeppos (1964) als Beatrice de operazangeres
De kat op de koord 1963
Tijl Uilenspiegel (1961) als moeder van Tijl Uilenspiegel

In de stripreeks Nero door Marc Sleen wordt in het album "De Draak van Halfzeven" (1959) naar Van der Groen verwezen. In strook 10 beweert de gestoorde acteur Halfzeven dat hij "nog les gegeven heeft aan Dora van der Groen, Thuur de Sweemer, Jef van Eynde en Paula Semer

Er was nogal veel gelach toen Marcel Vanthilt zei in 2009 in zijn talkshow Villa Vanthilt dat Dora van der Groen toch al dood is.^[2]

Bronnen, noten en/of referenties