Douglas DC-2

De originele Douglas DC-2 PH-AJU Uiver

De Douglas DC-2 was een tweemotorig vliegtuig voor 14 passagiers, gebouwd door de Douglas Aircraft Company, dat in 1934 in productie werd genomen. In 1936 kwam Douglas met een grotere versie, die als Douglas DC-3 wereldfaam verwierf en het meest geproduceerde vliegtuig uit de luchtvaarthistorie werd.

Geschiedenis

Tot de jaren '30 bestonden vliegtuigen meestal uit een geraamte van hout, overspannen met textiel. Na enkele serieuze ongelukken werd de roep om metalen vliegtuigen steeds groter, omdat aangenomen werd dat deze veiliger waren. Het eerste geheel metalen vliegtuig was de Boeing 247, waarvan vrijwel de gehele productie naar United Airlines ging. Als gevolg daarvan deed de maatschappij Transcontinental and Western Air, het latere Trans World Airlines, een oproep aan een aantal andere fabrikanten om een geheel metalen toestel te ontwikkelen. Douglas antwoord op deze oproep was de Douglas DC-1, die in een enigszins gewijzigde versie in productie ging als de DC-2.

Het toestel maakte wereldwijd indruk. TWA bestelde 20 toestellen, en andere Amerikaanse en ook Europese maatschappijen, waaronder KLM, LOT en Swissair, volgden. Ook de KNILM (Koninklijke Nederlandsch-Indische Luchtvaart Maatschappij) kocht drie exemplaren. De toestellen voor de Europese markt werden geassembleerd door Fokker. In totaal werden 156 DC-2's gebouwd.

De eerste DC-2 van de KLM, de PH-AJU Uiver werd wereldberoemd door het winnen van het handicapklassement van de luchtrace Londen - Melbourne in 1934. In het algemeen klassement van deze race werd de Uiver tweede, met slechts de speciaal voor deze race gebouwde De Havilland DH.88 "Grosvenor House" vóór zich. Nog voor het einde van hetzelfde jaar 1934 (en nog vóór de aflevering van meer DC-2's aan de KLM) ging de Uiver bij een vliegramp in de Syrische woestijn ten onder.

Zie Uiver voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De DC-2 nu

De tweede DC-2 PH-AJU Uiver (c/n 1404) op de vliegbasis Volkel.

Tegenwoordig zijn er nog vijf DC-2's over, waarvan slechts één luchtwaardig:

• c/n 1404: Het Aviodrome in Lelystad bezit 's werelds enige DC-2 die nog kan vliegen. Het toestel werd tot 2005 soms ingezet tijdens vliegshows. In juli 2005 is het door zijn landingsgestel gezakt, maar in juni 2007 was het weer volledig vliegwaardig. Dit toestel, dat aanvankelijk eigendom was van de US Navy, is geschilderd in de kleuren van de originele Uiver, en heeft ook zijn naam en de registratie PH-AJU overgenomen.
• In Albury (Australië), waar de Uiver in 1934 een spectaculaire landing maakte, is ter herinnering een ex-RAAF DC-2 in de KLM-uitmonstering van de Uiver opgesteld.
• c/n 1368: Een voormalig Pan Am toestel staat in het Museum of Flight in Seattle.
• c/n 1288: De Dutch Dakota Association heeft een DC-2 in bezit, die verre van luchtwaardig is. Het was oorspronkelijk de bedoeling om ook dit toestel weer in de lucht te brengen, maar na een haalbaarheidsonderzoek is deze doelstelling overboord gezet . De eerste eigenaar was Eastern Air Lines.
• Het Central Finland Aviation Museum heeft de laatste DC-2 in bezit. Tevens staat er nog een romp zonder vleugels in het Finnish Aviation Museum.

Technische gegevens

Lengte	19,1 m
Spanwijdte	25,9 m
Hoogte	4,8 m
Aandrijving	Twee Curtiss-Wright Cyclone GR-F53 motoren van 540 kW elk
Topsnelheid	338 km/h op 2070 m hoogte
Vliegbereik	1750 km
Bemanning	drie koppen
Vliegplafond	6930 m
Leeggewicht	5650 kg
Startgewicht	8420 kg

Literatuur

• N. Geldhof & P.C. Kok: Douglas DC-2, de eerste blikken vogel van de KLM en de KNILM. Bonneville, Bergen (N.H.), 1997. 335 p. ISBN 90 73304 19 9

Bronnen, noten en/of referenties