Douglas DC-8
| Douglas DC-8 | ||||
| Fabrikant | Douglas Aircraft Company | |||
| Lengte | 45,90 meter | |||
| Spanwijdte | 43,40 meter | |||
| Hoogte (vanaf de grond) | 12,90 meter | |||
| Max. aantal passagiers | 189 + 8 bemanning | |||
| Leeggewicht | 56.610 kilogram | |||
| Vleugeloppervlak | 266,45 m² | |||
| Max. startgewicht | 142.880 kilogram | |||
| Motoren | Vier Pratt & Whitney JT3D-3 turbofans | |||
| Max. stuwkracht per motor | 80071 kN | |||
| Kruissnelheid | 932 km/u | |||
| Max. reikwijdte | 12.140 kilometer | |||
|
||||
De Douglas DC-8 is een verkeersvliegtuig van de Amerikaanse vliegtuigfabriek Douglas Aircraft Company Het kan maximaal 189 passagiers vervoeren over een afstand van ruim 12.000 kilometer. Op 30 mei 1958 maakte een DC-8 de eerste vlucht. Er werden diverse versies gebouwd, met verschillende typen motoren. Het toestel kon echter de concurrentie met de Boeing 707 niet goed aan. In 1978 werd de productie gestaakt.
[bewerken] Nederland
In Nederland vloog de KLM met een uitgebreide vloot van diverse DC-8 types die van 1960 tot 1986 dienst deden in het gehele netwerk van de KLM. Martinair maakte tussen 1968 en 1978 ook gebruik van verschillende types DC-8. Nederlandse maatschappijen waren zeer te spreken over de DC-8, waar hij dan ook jarenlang in dienst bleef.
[bewerken] Suriname
In Suriname vloog de SLM met een Douglas DC8 Super 62. Het toestel was vernoemd naar de Surinaamse zwemmer Anthony Nesty. Het verongelukte op 7 juni 1989 tijdens een mislukte poging om bij mist te landen op Johan Adolf Pengel International Airport; zie SLM-ramp.
| Verkeersvliegtuigen van Douglas en McDonnell Douglas |
|---|
|
Propellervliegtuigen: Dolphin · DC-1 · DC-2 · DC-3 · DC-4 · DC-5 · DC-6 · DC-7 Straalvliegtuigen: DC-8 · DC-9 · DC-10 · MD-11 · MD-80 · MD-90 · MD-95 |
| Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Douglas DC-8 op Wikimedia Commons. |