Douglas DC-8
| Douglas DC-8 | ||||
| Fabrikant | Douglas Aircraft Company | |||
| Lengte | 45,90 meter | |||
| Spanwijdte | 43,40 meter | |||
| Hoogte (vanaf de grond) | 12,90 meter | |||
| Max. aantal passagiers | 189 + 8 bemanning | |||
| Leeggewicht | 56.610 kilogram | |||
| Vleugeloppervlak | 266,45 m² | |||
| Max. startgewicht | 142.880 kilogram | |||
| Motoren | Vier Pratt & Whitney JT3D-3 turbofans | |||
| Max. stuwkracht per motor | 80071 kN | |||
| Kruissnelheid | 932 km/u | |||
| Max. reikwijdte | 12.140 kilometer | |||
| Status | beperkt in gebruik | |||
| Aantal gebouwd | 556 | |||
|
||||
De Douglas DC-8 is een verkeersvliegtuig van de Amerikaanse vliegtuigfabriek Douglas Aircraft Company Het kan maximaal 189 passagiers vervoeren over een afstand van ruim 12.000 kilometer. Op 30 mei 1958 maakte een DC-8 de eerste vlucht. Er werden diverse versies gebouwd, met verschillende typen motoren. Het toestel kon echter de concurrentie met de Boeing 707 niet goed aan. In 1978 werd de productie gestaakt.
Nederland [bewerken]
In Nederland vloog de KLM met een uitgebreide vloot van diverse DC-8 types die van 1960 tot 1986 dienst deden in het gehele netwerk van de KLM. Martinair maakte tussen 1968 en 1978 ook gebruik van verschillende types DC-8. Nederlandse maatschappijen waren zeer te spreken over de DC-8, waar hij dan ook jarenlang in dienst bleef.
Suriname [bewerken]
In Suriname vloog de SLM met een Douglas DC-8-62. Het toestel was vernoemd naar de Surinaamse zwemmer Anthony Nesty. Het verongelukte op 7 juni 1989 tijdens een mislukte poging om bij mist te landen op Johan Adolf Pengel International Airport; zie SLM-ramp.
| Verkeersvliegtuigen van Douglas en McDonnell Douglas |
|---|
|
Propellervliegtuigen: Dolphin · DC-1 · DC-2 · DC-3 · DC-4 · DC-5 · DC-6 · DC-7 Straalvliegtuigen: DC-8 · DC-9 · DC-10 · MD-11 · MD-80 · MD-90 · MD-95 |
| Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Douglas DC-8 op Wikimedia Commons. |