Draadloos opladen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schematische weergave van draadloos opladen: het door de primaire spoel opgewekte magnetisch veld induceert een stroom in de secundaire spoel.

Draadloos opladen (ook wel wifistroom genaamd) is een proces waarbij elektrische energie via een magnetisch veld wordt getransporteerd tussen twee objecten, waardoor geen bekabeling benodigd is voor de energieoverdracht. Dit proces is mogelijk door inductie (inductieve koppeling) en wordt hoofdzakelijk gebruikt om batterijen op te laden.

Werking[bewerken]

Draadloos opladen berust op de inductiewet van Faraday en de wet van Ampère (twee van de vier wetten van Maxwell): een stroom door een spoel wekt een magnetisch veld op, die op zijn beurt een spanning induceert in een tweede spoel. Als deze tweede spoel onderdeel is van een gesloten elektrisch circuit (in dit geval bijvoorbeeld aangesloten op een batterij), dan gaat er in de tweede spoel een stroom lopen. Draadloos opladen berust op dit principe en op het principe dat ook media als lucht een magnetisch veld geleiden, waardoor het mogelijk is korte afstanden te overbruggen (er is feitelijk sprake van een transformator).

Sinds augustus 2009 is Qi (spreek uit: chi) de standaard voor energieoverdracht van lage vermogens (tot 5 Watt) over een afstand tot 4 cm.

Voor- en nadelen[bewerken]

Een voordeel van draadloos opladen is in de eerste plaats, zoals de naam al zegt, dat er geen draad benodigd is tussen de verschillende onderdelen. Dit zorgt voor een betere scheiding van de twee netwerken, waardoor de netwerken beter bestand zijn tegen corrosie. Een nadeel van draadloze stroom echter is dat deze manier van energieoverdracht minder efficient is dan bedrade energieoverdracht, waardoor het opladen van apparaten langer duurt. Tevens levert draadloos opladen de beperking op dat de oplader en op te laden apparaat bij of op elkaar moeten blijven liggen, waar een bedrade verbinding de gebruiker enige bewegingsvrijheid geeft.

Voorbeelden[bewerken]

Een bekend voorbeeld van draadloos opladen is de elektrische tandenborstel, die in de jaren 90 van de twintigste eeuw zijn intrede deed. Daarnaast gebruiken General Motors en Toyota draadloos opladen voor een aantal elektrische auto's en is een aantal smartphone- en smartwatchmodellen voorzien van deze technologie.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties