Drakensteyn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Drakensteyn
Foto van Drakensteyn uit 1959
Foto van Drakensteyn uit 1959
Locatie Lage Vuursche
Algemeen
Kasteeltype Waterkasteel
Stijl Hollands classicisme
Bouwmateriaal Baksteen
Eigenaar Beatrix der Nederlanden
Huidige functie Woonruimte van Beatrix der Nederlanden
Gebouwd in vanaf 14e eeuw
Herbouwd in 1634
Monumentale status Rijksmonument
Monumentnummer  8563
Bijzonderheden Ridderhofstad, koninklijk paleis
Drakenstein naar een oudere afbeelding
Drakenstein naar een oudere afbeelding

Kasteel Drakensteyn (ook wel Drakestein, Drakenstein of Drakensteijn), is een kasteel en landgoed gelegen nabij Lage Vuursche, gemeente Baarn.

De oude geschiedenis van Drakensteyn is nauw verbonden met die van ridderhofstad Drakenburg bij Baarn die in de negentiende eeuw is afgebroken. In 1360 is voor het eerst geschreven over een hofstede Drakesteyn die in 1385 aan Frederik van Drakenburg werd beleend.

In 1634 werd Ernst van Reede de eigenaar van Drakensteyn. Zijn zoon Gerard liet in 1640 een nieuw, volledig symmetrisch achthoekig huis bouwen, mogelijk naar een ontwerp van Jacob van Campen. Het huis werd erkend als ridderhofstad en Gerard werd ridder. In die dagen werd ook het dorp Lage Vuursche gebouwd. Ridder Gerard liet een kerk bouwen met een pastorie, een school, een molen en een herberg.

In de Gouden Eeuw werd in de Laagte van Pijnenburg een groot aantal kastelen en landhuizen verbouwd en gebouwd, zoals Soestdijk, Kasteel de Hooge Vuursche, De Eult, Pijnenburg en Ewijckshoeve.

In de zeventiende en achttiende eeuw wisselde het kasteel enkele malen van eigenaar. Het huis was tot 1779 in het bezit van leden van de familie Godin. In 1780 vond een verbouwing plaats waardoor het aanzicht van het huis veranderde: de Ionische zuilen werden verwijderd. In 1807 werd Drakensteyn eigendom van mr. Paulus Wilhelmus Bosch, burgemeester van Utrecht. Het huis bleef 150 jaar in de familie, tot het in 1959 door Frederik Lodewijk Bosch van Drakestein aan prinses Beatrix werd verkocht. Zij liet het kasteel restaureren en trok er in 1963 in. Een in slechte staat verkerend ensemble van beschilderde linnen wandbespanningen, door Jurriaen Andriessen vervaardigd in 1780, werd toen verwijderd uit het interieur. Deze doeken, die lange tijd op de zolder van paleis Soestdijk werden bewaard, werden na enige tijd gerestaureerd en hangen tegenwoordig in Museum Van Loon in Amsterdam.

Ook na haar huwelijk met Claus van Amsberg in 1966 bleef prinses Beatrix in het kasteel wonen. Nadat zij in 1980 koningin was geworden, verhuisde ze met haar hele gezin in 1981 naar paleis Huis ten Bosch in Den Haag. Nadien werd Drakensteyn gebruikt als buiten- en gastenverblijf.

In 2006 werd bekendgemaakt dat Drakensteyn gerenoveerd zou worden om het kasteel weer bewoonbaar te maken. Er zouden enige meters bijgetrokken worden en het zou volop beveiligd en klaargemaakt worden voor de eenentwintigste eeuw. Dit bericht gaf voeding aan de geruchten dat de abdicatie van koningin Beatrix aanstaande zou zijn. De Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) wilde hier echter niet op ingaan. Uiteindelijk deed koningin Beatrix troonsafstand op 30 april 2013. Hierna zou zij nog enige tijd op Huis ten Bosch blijven wonen. Op 4 februari 2014 maakte de RVD bekend dat zij op die datum officieel haar intrek had genomen in Kasteel Drakensteyn.[1]

Het kasteel en landgoed zijn niet toegankelijk voor publiek doordat Drakensteyn privébezit is gebleven en daardoor, anders dan andere koninklijke paleizen, niet onder de Rijksgebouwendienst valt.

Gravure door Hendrik Spilman naar Jan de Beijer (ca. 1750)
Bronnen, noten en/of referenties

Externe links