Drakensteyn
| Drakensteyn | ||
 |
||
| Foto van Drakensteyn uit 1959 | ||
| Locatie | Lage Vuursche | |
| Algemeen | ||
| Kasteeltype | Waterkasteel | |
| Stijl | Hollands classicisme | |
| Bouwmateriaal | Baksteen | |
| Eigenaar | Beatrix der Nederlanden | |
| Huidige functie | Gastenverblijf | |
| Gebouwd in | vanaf 14e eeuw | |
| Herbouwd in | 1634 | |
| Monumentale status | Rijksmonument | |
| Monumentnummer | 8563 | |
| Bijzonderheden | Ridderhofstad, koninklijk paleis | |
 |
||
| Drakenstein naar een oudere afbeelding | ||
Kasteel Drakensteyn (ook wel Drakestein, Drakenstein of Drakensteijn), is een kasteel en landgoed gelegen nabij Lage Vuursche, gemeente Baarn.
De oude geschiedenis van Drakensteyn is nauw verbonden met die van ridderhofstad Drakenburg bij Baarn die in de negentiende eeuw is afgebroken. In 1360 is voor het eerst geschreven over een hofstede Drakesteyn die in 1385 aan Frederik van Drakenburg werd beleend.
In 1634 werd Ernst van Reede de eigenaar van Drakensteyn. Zijn zoon Gerard liet in 1640 een nieuw, volledig symmetrisch achthoekig huis bouwen, mogelijk naar een ontwerp van Jacob van Campen. Het huis werd erkend als ridderhofstad en Gerard werd ridder. In die dagen werd ook het dorp Lage Vuursche gebouwd. Ridder Gerard liet een kerk bouwen met een pastorie, een school, een molen en een herberg.
In de Gouden Eeuw werd in de Laagte van Pijnenburg een groot aantal kastelen en landhuizen verbouwd en gebouwd, zoals Soestdijk, Kasteel de Hooge Vuursche, De Eult, Pijnenburg en Ewijckshoeve.
In de zeven- en achttiende eeuw wisselde het kasteel enkele malen van eigenaar. Het huis was tot 1779 in het bezit van leden van de familie Godin. In 1780 vond een verbouwing plaats waardoor het aanzicht van het huis veranderde: de Ionische zuilen werden verwijderd. In 1807 werd Drakensteyn eigendom van mr. Paulus Wilhelmus Bosch, burgemeester van Utrecht. Het huis bleef 150 jaar in de familie, tot het in 1959 door Frederik Lodewijk Bosch van Drakestein aan prinses Beatrix werd verkocht. Zij liet het kasteel restaureren en trok er in 1963 in. Een in slechte staat verkerend ensemble van beschilderde linnen wandbespanningen, door Jurriaen Andriessen vervaardigd in 1780, werd toen verwijderd uit het interieur. Deze doeken zijn tegenwoordig geplaatst in Museum Van Loon in Amsterdam en gerestaureerd. Eerder werden de doeken opgeslagen op de zolder van paleis Soestdijk.
Nadat Beatrix koningin werd, verhuisde ze in 1981 naar Den Haag. Sindsdien is Drakensteyn in gebruik als buiten- en gastenverblijf.
In 2006 werd bekendgemaakt dat Drakensteyn gerenoveerd zou worden om het kasteel weer bewoonbaar te maken. Er zouden enige meters bijgetrokken worden en het zou volop beveiligd en klaargemaakt worden voor de eenentwintigste eeuw. Dit bericht gaf voeding aan de geruchten dat de abdicatie van Koningin Beatrix aanstaande was. De RVD wilde hier niet op ingaan.
Het huis en landgoed zijn niet toegankelijk voor publiek. Drakensteyn is privébezit en valt dus niet, zoals andere koninklijke paleizen, onder de Rijksgebouwendienst.
Prinses Beatrix, die op 30 april 2013 afstand heeft gedaan van de troon, zal op den duur weer verhuizen naar kasteel Drakensteyn.
| Bronnen en noten |
| Nederlands Koninklijk Paleis |  |
|||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
 |
Zie de categorie Drakensteyn van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
