Drie dichotomieën-model van de marketing
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Het drie dichotomieën-model van de marketing is een door Shelby D. Hunt geïntroduceerd classificatiesysteem van de marketing[1].
Hunt stelde drie dichtomieën of tweedelingen centraal bij de vraag wat de grenzen van de marketingdiscipline zijn:
- positief versus normatief
- winstgedreven versus niet winstgedreven
- macro versus micro
Op basis van deze drie tweedelingen identificeerde Hunt 6 cellen waarbinnen de marketingdiscipline een rol zou kunnen vervullen.
| positief winstgedreven micro |
normatief winstgedreven micro |
| positief winstgedreven macro |
normatief niet winstgedreven macro |
| positief niet winstgedreven macro |
normatief niet winstgedreven micro |
De traditionele marketingpraktijk richt zich met name op de "normatieve, winstgedreven, micro"-cel. Sociale marketing richt zich daarentegen op de "normatief, niet winstgedreven, micro"- of "normatief, niet winstgedreven, macro"-cel. Marketing als wetenschap richt zich voornamelijk op het positieve deel van de categoriestructuur.
Bronnen, noten en/of referenties
|