Drop
Drop is een typisch Europees snoepgoed, dat wordt gemaakt van het wortelsap van de zoethoutplant Glycyrrhiza glabra (vlinderbloemfamilie). De zuivere vorm heet blokdrop. De blokdrop wordt dan gebruikt als ingrediënt voor de snoepjes. Voor de smaak wordt suiker of een andere zoetstof toegevoegd en salmiak (ammoniumchloride). Vroeger bond men de drop met Arabische gom, tegenwoordig doet men dit meestal met zetmeel of gelatine. Toch wordt Arabische gom in kwaliteitsdrop nog steeds gebruikt.
De industriële verwerking van de zoethoutwortel tot drop werd mogelijk toen de Italiaan Giorgio Amarelli er in 1731 in slaagde om het sap uit de wortel tot drop, of Glycyrrhiza glabra, de Latijnse apothekersnaam, te verwerken[1].
Inhoud |
Smaak [bewerken]
Drop heeft door ammoniumchloride een zeer kenmerkende salmiaksmaak. Nederlanders zijn meestal drop gewend en eten het dan ook met smaak op. Deze smaak wordt echter niet door iedereen gewaardeerd, met name bij dubbelzoute drop. Iemand die geen drop is gewend kan daarom het beste met zoete drop beginnen. Ook is er likeur, Dropshot, met dropsmaak. Ook is er voornamelijk in Groot-Brittannië een dropstroop te koop voor pannenkoeken of als broodbeleg.
Gezondheid [bewerken]
Vroeger werd gedacht dat drop gezond was. Het zou ook met name goed helpen tegen verkoudheid en keelpijn. Tegenwoordig denkt men daar anders over [bron?].
Door het glycyrrhizinezuur, dat in het zoethoutextract zit kan het eten van grote hoeveelheden drop hoge bloeddruk tot gevolg hebben. Het bloeddrukverhogende effect van glycyrrhizinezuur ontstaat doordat deze stof het enzym 11-beta-hydroxylase remt, die verantwoordelijk is voor de omzetting van deoxycorticosteron in corticosteron. Corticosteron is nodig om aldosteron te produceren. Aldosteron is een belangrijk onderdeel van het Renine-Angiotensine-Aldosteron systeem die betrokken is bij vochthuishouding.
Glycyrrhizinezuur heeft een structuur die erg gelijkt op die van aldosteron (een bijnierhormoon). Vroeger nam men aan dat zij hierdoor passen in de aldosteronreceptoren van cellen in sommige organen in het lichaam, die daardoor denken dat de aldosteronspiegel in het bloed verhoogd is en dan dusdanig reageren.
Aldosteron heeft een belangrijke functie in de zouthuishouding van het lichaam; het draagt zorg voor retentie (vasthouding) van natrium en excretie (uitscheiding) van kalium. Het is juist dit aldosteron effect dat de hoge bloeddruk (hypertensie) veroorzaakt.
Drop bevat zelf geen natrium; de zoute smaak komt niet van natriumchloride, maar van ammoniumchloride (salmiak). Dubbelzoute drop kan wel tot 8 procent salmiak bevatten. Ook zoete drop bevat vaak een kleine hoeveelheid salmiak, tussen 0.5 en 2 procent, die dan gemaskeerd wordt door een doorgaans wat hoger suikergehalte.[2]
Soorten drop [bewerken]
Alhoewel drop in vele vormen gemaakt kan worden, blijven de meest bekende soorten bestaan.
|
|
|
|
Productiemethode [bewerken]
De zoethoutwortels worden van de struik afgeknipt en in de zon gedroogd. De struik zelf gaat terug in de grond en groeit weer aan. De wortels worden gemalen en met water tot een pap gemaakt. Deze wordt gefilterd en ingedikt tot blokdrop, een geconcentreerd dropje zoals dat in de winkel komt. Deze blokdrop gaat naar de dropfabrikant, die het weer verdunt en mengt met andere smaakstoffen (honing, salmiak) en verdikkingsmiddelen (zoals gemodificeerd zetmeel). Bij een temperatuur van 135°C gaat het zetmeel verstijfselen, en ontstaat er een deeg, dat lijkt op brooddeeg qua structuur. Dit deeg wordt in vormen geperst. Deze vormen worden eerst gemaakt van maiszetmeel, waarin het dropje wordt uitgehard. Dit uitharden duurt 36 uur, bij een temperatuur van 65°C. Na het uitharden wordt het zetmeel van de dropjes geblazen en worden ze van een glansmiddel voorzien.
Productie in Nederland [bewerken]
In de afgelopen tien jaar (1999-2008) was Nederland de grootste fabrikant van drop in de Europese Unie. In deze periode is de productie van drop met een kwart toegenomen. Met een productiewaarde van 90 miljoen euro, neemt Nederland circa een derde van de EU-productie van drop en zoethoutextract voor zijn rekening. Spanje en Duitsland zijn respectievelijk Europa’s tweede en derde fabrikant.[3]
Trivia [bewerken]
- Charlie Chaplin at in de film "the Gold Rush" zijn schoenveters op. Deze waren gemaakt van drop.
Externe links [bewerken]
 |
Zie de categorie Liquorice van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
Bronnen
|
