Ductus pancreaticus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alvleesgang
Ductus pancreaticus
Het pancreas en het duodenum met in het midden van de alvleesklier de ductus pancreaticus
Het pancreas en het duodenum met in het midden van de alvleesklier de ductus pancreaticus
Illu pancrease.jpg
Naslagwerken
Gray's Anatomy 251,1202
MeSH A03.734.667
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De ductus pancreaticus,[1] ductus Wirsungi, ductus pancreaticus Wirsungi[2] of alvleesgang[3] is een kanaal in de alvleesklier die samen met de ductus choledochus uitmondt in de papil van Vater. Het kanaal is de afvoerbuis van de exocriene verteringssappen van de alvleesklier.

Het kanaal is vernoemd naar de ontdekker ervan, de Duitse anatoom Johann Georg Wirsung (1589-1643).

De meeste mensen hebben één ductus pancreaticus. Bij sommigen komt een ductus pancreaticus accessorius voor, de ductus Santorini.

Klinische betekenis[bewerken]

Compressie, obstructie (door bijvoorbeeld galstenen) of ontsteking van de ductus pancreaticus kan leiden tot een acute pancreatitis.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
  2. Triepel, H. (1910). Nomina Anatomica. Mit Unterstützung von Fachphilologen. Wiesbaden: Verlag J.F. Bergmann.
  3. Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.