Dudo van Laurenburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Dudo van Laurenburg (ook Lauernburg, ca. 1060 - ca. 1123) was vanaf 1093 graaf van Laurenburg. Hij wordt beschouwd als de stamvader van het Huis Nassau. De koningshuizen van Nederland en Luxemburg stammen af van deze graaf Dudo.

Biografie[bewerken]

Kasteel Nassau

Dudo was de zoon van Robert van Laurenburg, de landvoogd in Siegerland van de aartsbisschop van Mainz. Op grond van hun voorouderlijke bezittingen in Lipporn wordt aangenomen dat zij een familiare band hadden met de heren van Lipporn, die al in een document van 881 van de abdij van Prüm als heersers van het Lipporn-Laurenburg erfgebied genoemd werden. Rond 950 verkreeg Drutwin I van Lipporn de Esterau; zijn zoon Drutwin II kreeg later de Königssondergau, het gebied rond het tegenwoordige Holzappel, van hertog Herman I van Zwaben. Na de dood van Drutwin II van Lipporn (zonder mannelijke nakomeling) ging de Königssondergau naar zijn neef Reginard I van Zwaben en via diens nakomelingen kwam het land van Lipporn aan Dudo van Laurenburg.[1]

Dudo bouwde waarschijnlijk samen met zijn vader het kasteel van Laurenburg aan de rand van Esterau. Dat moet vóór 1093 gebeurd zijn omdat Dudo als "Dudo Comes de Lurenburch" wordt genoemd in de stichtingsakte van de abdij Maria Laach, waar hij in de lijst van getuigen als vijfde wordt genoemd. Hij wordt in een document van 1117 genoemd als de landvoogd in Siegerland, waar hij zijn vader had opgevolgd. In de investituurstrijd koos hij de zijde van de Salische keizers. Daarmee was hij een tegenstander van de aartsbisschoppen van Mainz, Keulen en Trier, en van de graven van Katzenelnbogen.

Van het prinsbisdom Worms nam Dudo het gebied rond Nassau in leen. Tegen het eind van zijn leven begon hij daar, tegen de zin van de leenheer, met zijn twee zonen aan de bouw van het kasteel Nassau, dat uiteindelijk zou uitgroeien tot de stamburcht van het Huis van Nassau. Van de aartsbisschop van Mainz nam hij rond 1122 de heerlijkheid Idstein in leen.

Nakomelingen[bewerken]

Hij trouwde met Anastasia (of Irmgardis) van Arnstein, de dochter van graaf Lodewijk I van Arnstein. Uit dit huwelijk werden drie kinderen geboren:

  • Ruprecht, overleden vóór 13 mei 1154
  • Arnold, overleden rond 1148
  • Demudis, huwde met Emich, graaf van Diez
Kasteel Nassau in 1655

Bronnen

Referenties

  1. Ernst Hermann Joseph Münch (1831), Geschichte des Hauses Nassau-Oranien, Band 1. Jacob Anton Mayer, Aachen/Leipzig. p. 43 e.v.