Duister toerisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Reizen en
Toerisme
Portaal  Portaalicoon  Toerisme
Ground zero in New York
Auschwitz

Duister toerisme, ook wel thanatoerisme genoemd, is een vorm van toerisme waarbij historische plekken worden bezocht die te maken hebben met dood en tragedie of daarmee worden geassocieerd. Het woord thanatoerisme is afgeleid van Thanatos, een figuur uit de Griekse mythologie, die de personificatie is van de dood. Zo is het woord ook verwerkt in de term euthanasie. Voorbeelden zijn Auschwitz, de bedevaarten naar de plaats van Petrus' dood, Ground zero, Alcatraz, de London Dungeon en het zogenoemde Goelagtoerisme.

Voorbeelden van thanatoerisme[bewerken]

Choeung Ek stoepa schedels

Voorbeelden van thanatoerisme zijn reizen naar slagvelden van de Eerste Wereldoorlog zoals Verdun of Ieper en kampen uit de Tweede Wereldoorlog zoals Kamp Westerbork of vernietigingskampen als Auschwitz-Birkenau. Andere voorbeelden zijn de Birma spoorweg in Thailand of de Killings Fields' Choeung Ek stoepa in Cambodja. Of plaatsen waar historische figuren zijn vermoord, zoals de Prinsenhof in Delft (Willem van Oranje) of de parkeerplaats van het Mediapark in Hilversum (Pim Fortuyn). Net als plaatsen waar slachtoffers hebben gewoond zoals het Anne Frankhuis of waar zij liggen begraven, zoals de beroemde begraafplaats Père-Lachaise in Parijs. De De Gevangenpoort in Den Haag waar in het verleden is gemarteld en mensen zijn terechtgesteld is ook een voorbeeld.

Wetenschap[bewerken]

De studie van thanatoerimse is relatief jong, alhoewel mensen als sinds de Oudheid plaatsen bezoeken die sterk met de dood samenhangen. De term Dark tourism wordt voor het eerst gebruikt in 1996 door Lennon en Foley, twee onderzoekers van de Schotse Glasgow Caledonian University.[1] De term 'thanatoerisme' wordt in datzelfde jaar gebruikt door A.V. Seaton, Professor in toerisme marketing op de University of Strathclyde Glasgow.[2]

Inmiddels zijn er talloze studies over definities, subcategorieën, zoals Holocaust toerisme, slavernij-erfgoed toerisme etc., en wordt de term ook gebruikt in reisliteratuur.[3] Er is nog relatief weinig empirisch onderzoek gedaan naar het perspectief van de thanatoerist zelf.[4]


Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Foley, Malcolm; J. John Lennon (1996). "JFK and dark tourism: A fascination with assassination". International Journal of Heritage Studies (Taylor & Francis) 2 (4): 198–211. doi:10.1080/13527259608722175. Retrieved 28 February 2014.
  2. Seaton, AV (1996). "Guided by the dark: from thanatopsis to thanatourism". Int Journal of Heritage studies 2: 234–244. doi:10.1080/13527259608722178. Retrieved 1 March 2014.
  3. Jonathan Skinner, ed. (March 15, 2012). Writings On The Dark Side Of Travel. Berghahn Books. ISBN 0857453416.
  4. Rami Khalil Isaac and Erdinç Çakmak (2013). "Understanding visitor's motivation at sites of death and disaster: the case of former transit camp Westerbork, the Netherlands". Current Issues in Tourism (Taylor and Francis): 1–16. doi:10.1080/13683500.2013.776021. Retrieved 1 March 2014.