Durk Jan de Bruin
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Durk Jan de Bruin (Amsterdam, 1963) is de oprichter van Startpagina.nl, een van de best bezochte Nederlandse websites en de portal met de grootste verzameling links. Het succesverhaal van Startpagina heeft veel overeenkomsten met dat van andere grote bedrijven in de informatie-industrie. Begonnen uit liefhebberij en uitgegroeid tot een grote commerciële onderneming. Na de verkoop van Startpagina zette De Bruin MijnWinkel op, een dienst voor ondernemers die hun producten via internet willen verkopen middels een webwinkel of een besloten bestelsysteem.
De Bruin kwam halverwege de jaren negentig tijdens zijn studie Wiskunde en Informatica aan de Universiteit Leiden in aanraking met internet. Hij was als projectleider e-commerce werkzaam bij onder meer de Technische Unie en studeerde in de avonduren. In die tijd begon hij na te denken over een ‘afstandbediening voor het internet’. De Bruin hield zijn vader voor ogen als voorbeeld van de onervaren internetgebruiker. Het resultaat was een gebruiksvriendelijke, van opzet eenvoudige verzameling links. Nieuw aan het concept van Startpagina was de onderverdeling in dochterpagina’s. De eerste dochterpagina was vakantie.pagina.nl. Daarmee was het idee van de ‘virtuele franchise’ geboren.
Om te voorkomen dat Startpagina een bedrijf met een uitdijende organisatie in een groot kantoor zou worden, kwamen alle dochterpagina’s, momenteel een kleine vijfduizend in getal, onder het beheer van onafhankelijke ondernemers. In 1999 ontkwam De Bruin toch niet aan uitbreiding en trok zijn jeugdvrienden Jan Willem Tjaden en Jeroen Paternostre als medewerkers aan. Startpagina groeide het drietal snel boven het hoofd. In VNU werd een grote partner gevonden. Het verkoopbedrag is nooit bekend gemaakt, maar beliep waarschijnlijk dertig miljoen gulden.
De verkoop veroorzaakte commotie onder de vrijwillige beheerders, die zelf weinig of niets betaald kregen. In sommige media werd De Bruin verweten onder het mom van een idealistische organisatie een commercieel bedrijf te runnen, met hoge inkomsten uit verborgen reclame. De Bruin heeft er altijd op gewezen dat de beheerders van de dochters zelfstandig zijn en dat er al afspraken over de verdiensten gemaakt waren. Met de eerdere introductie van de advertentie-banners op de dochterpagina’s, waarvan de helft van de inkomsten voor de vrijwillige beheerders was, was al maanden eerder de stap naar commercialisering gezet. Bovendien behielden de dochters na de verkoop aan de VNU de rechten op hun pagina. In veel gevallen wordt er een aardig tot zeer goed inkomen met de dochters verdiend.
Het succes van Startpagina is voor een belangrijk deel te danken aan het niche-denken dat De Bruin propageert. Toen het goed ging met Startpagina, is hij niet gezwicht voor de verleiding zelf commerciële diensten (zoals een Startpagina webwinkel) te ontplooien op de site. In plaats daarvan hield hij zich bij zijn leest: het verzamelen van links. Dat heilige geloof in niches motiveerde hem na de verkoop van Startpagina om het idee van mijnWinkel (zijn afstudeeronderwerp in Leiden) weer op te pakken.
Durk Jan de Bruin wordt geregeld gevraagd voor lezingen aan hogescholen en universiteiten en voor vakjury’s. Hij is als adviseur verbonden aan Startpagina en onderhoudt contacten met de beheerders van de dochterpagina’s. Geheel in overeenstemming met zijn opvattingen over kleinschaligheid beschikt De Bruin niet over een kantoor en heeft geen personeel in dienst. Hij werkt alleen met freelancers en reist de wereld rond met zijn laptop. Dat biedt hem de mogelijkheid zijn werk te combineren met zijn hobby: maandelijks één marathon lopen. Hij streeft naar het totaal van honderd marathons. De Bruin woont samen en heeft vier kinderen.
