Dwergklauwkikker
| Dwergklauwkikker IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2004) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Twee Afrikaanse dwergklauwkikkers |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Hymenochirus boettgeri (Tornier, 1896) |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De dwergklauwkikker (Hymenochirus boettgeri) is een kikker die behoort tot de tongloze kikkers (Pipidae), een familie van vrijwel aquatische kikkers. Deze soort is geheel aquatisch en lijkt qua gedrag en uiterlijk sterk op de klauwkikker (Xenopus laevis), maar is veel kleiner. Het zichtvermogen is slecht, de kikker is meestal 's nachts actief.
De dwergklauwkikker is geliefd bij vele tropisch aquariumliefhebbers, omdat hij makkelijk te verzorgen is, de vissen met rust laat en een actief gedrag vertoont.
Inhoud |
[bewerken] Uiterlijk
De dwergklauwkikker is bruingrijs en bedekt met donkerbruine stippen en wratten op de rug en een vuilwitte buik. Het mannetje wordt 3 tot 3.5 cm groot, het vrouwtje 4 tot 4.5 cm. Ze hebben zwemvliezen tussen tenen en vingers, klauwtjes aan drie tenen en een kleine puntige kop.
[bewerken] Natuurlijke verspreiding
West-Afrika, in tropische poelen, vijvers en plassen met veel begroeiing en zacht, lichtzuur tot neutraal water.
[bewerken] Voortplanting
Tijdens de paarpogingen maken de mannetjes een zacht klikkend of zoemend geluid (geluidsfragment). Na een paringsdans van het mannetje worden de eieren, terwijl de dieren in amplexus even op de kop zwemmen, aan het oppervlak afgezet. Na een uur zijn honderd tot tweehonderd bruine eitjes afgezet. Dwergklauwkkikkers eten de eieren van andere dwergklauwkikkers maar ook de eieren van henzelf op. De eieren komen in goede omstandigheden na twee dagen uit. De vier millimeter lange larven zwemmen de eerste dagen aan het oppervlak rond op zoek naar eencellige diertjes. De metamorfose begint zodra ze 1.5 cm lang zijn en is afgerond na 5 tot 8 weken. Ze zijn na 12 tot 18 maanden geslachtsrijp
[bewerken] Verzorging
Het is belangrijk om een dwergklauwkikker regelmatig bevroren of levend voer te geven, zoals rode muggenlarven of watervlooien. Droogvoer eten ze ook, maar dit alleen als aanvulling op hun vaste dieet. Toch moet ervoor gewaakt worden dat ze niet te dik worden omdat ze dan moeite kunnen krijgen om het wateroppervlak te bereiken voor zuurstofinname. Om dezelfde reden mag het water niet dieper zijn dan 30 centimeter.
Dwergklauwkikkers zijn probleemloos te combineren met kleine vissen zoals neontetra, maar een combinatie met bijv. een Labeo bicolor is ongelukkig: de Labeo wordt erg groot door het voer en heeft erg de neiging om andere aquariumbewoners te verjagen.
Dwergklauwkikkers hebben een schuilplaats nodig en hangen graag enige tijd in planten. Het is belangrijk om te weten dat ze vervellen.
Bronnen, noten en/of referenties:
- AMNH Geconsulteerd 5 september 2008
- Amphibiaweb
