Dysprosium(III)chloride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dysprosium(III)chloride
Structuurformule en molecuulmodel
Dysprosium(III)chloride-kristallen
Dysprosium(III)chloride-kristallen
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
DyCl3
IUPAC-naam dysprosium(III)chloride
Andere namen dysprosiumtrichloride
Molmassa 268,859 g/mol
SMILES
Cl[Dy](Cl)Cl
InChI
1S/3ClH.Dy/h3*1H;/q;;;+3/p-3
CAS-nummer 10025-74-8
EG-nummer 233-039-9
PubChem 66207
Beschrijving Witte vaste stof
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk
Waarschuwing
H-zinnen H315 - H319 - H335
EUH-zinnen geen
P-zinnen P261 - P305+P351+P338
Hygroscopisch? ja
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Dichtheid 3,67 g/cm³
Smeltpunt (watervrij) 647 °C
Kookpunt 1530 °C
Matig oplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Dysprosium(III)chloride of dysprosiumtrichloride, is een anorganische verbinding van dysprosium en chloor, met als brutoformule DyCl3. De stof komt voor als een hygroscopische witte vaste stof, die matig oplosbaar is in water. Meestal komt het voor als hexahydraat (DyCl3 · 6H2O), dat gevormd wordt bij contact met vochtige lucht. Bij het verwarmen van de stof treedt partiële hydrolyse op en wordt dysprosiumoxychloride gevormd (DyOCl). Het hexahydraat kan ook voorkomen als een geel kristallijn poeder.[1]

Synthese[bewerken]

Dysprosium(III)chloride kan worden bereid uit een reactie van metallisch dysprosium of dysprosium(III)carbonaat en waterstofchloride:

\mathrm{2\ Dy\ +\ 6\ HCl\longrightarrow\ DyCl_3\ +\ 3\ H_2}
\mathrm{Dy_2(CO_3)_3\ +\ 6\ HCl\longrightarrow\ 2\ DyCl_3\ +\ 3\ CO_2\ +\ 3\ H_2O}

Het watervrije product kan gesynthetiseerd worden door hydratie van dysprosiumhydraat, bij een langzame verwarming tot 400°C in vacuüm, in een overmaat aan ammoniumchloride.[2][3][4] Dysprosium(III)chloride wordt altijd gezuiverd door sublimatie bij hoge temperatuur en onder vacuümomstandigheden.[2]

Chemische eigenschappen[bewerken]

Dysprosium(III)chloride is een matig sterk Lewiszuur.[5] Waterige oplossingen van dysprosium(III)chloride kunnen gebruikt worden om onoplosbare dysprosium(III)-verbindingen te synthetiseren, zoals bijvoorbeeld dysprosium(III)fluoride. Hierbij reageert het fluoride-anion met het dysprosium(III)-kation, waardoor een nieuwe stabiele ionaire binding wordt gevormd:

\mathrm{DyCl_3\ +\ 3\ NaF\longrightarrow\ DyF_3\ +\ 3\ NaCl}

Toepassingen[bewerken]

Dysprosium(III)chloride kan gebruikt worden als uitgangsstof bij de productie van andere dysprosiumzouten. Het wordt ook gebruikt bij het produceren van zuiver dysprosium: hierbij ondergaat dysprosium(III)chloride een elektrolyse in een eutectische mengsel van lithiumchloride en kaliumchloride.[6]

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

Dysprosium(III)chloride is mogelijk toxisch voor de mens, alhoewel de toxiciteit en de invloed van de stof bij inhalatie, inslikking of contact met ogen en huid nog niet in detail werd onderzocht.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) DYSPROSIUM CHLORIDE (DyCl3 · 6H2O), Treibacher Industrie AG
  2. a b (en) F.T. Edelmann & P. Poremba - Synthetic Methods of Organometallic and Inorganic Chemistry, (W.A. Herrmann, ed.), Vol. 6, Georg Thieme Verlag, Stuttgart, 1997
  3. (en) M.D. Taylor & P.C. Carter - J. Inorg. Nucl. Chem. 24, p. 387 (1962)
  4. (en) J. Kutscher & A. Schneider - Inorg. Nucl. Chem. Lett. 7, p. 815 (1971)
  5. (en) Dysprosium(III) chloride,
  6. (en) Y. Castrillejo, M.R. Bermejo, A.I. Barrado, R. Pardo, E. Barrado, A.M. Martinez - Electrochimica Acta, 50, pp. 2047-2057 (2005)