E-100

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Panzerkampfwagen E-100
Het chassis van de E-100
Het chassis van de E-100
Soort
Bemanning 6
Lengte 10,27m
Breedte 4,48m
Hoogte 3,29m
Gewicht 140 ton
Pantser en bewapening
Pantser 240 mm maximaal
Hoofdbewapening De 12,8 cm PaK 44 L/55, 150 mm KwK44 L/38 of 173mm Kwk44
Secundaire bewapening co-axial 7,5 cm KwK 44 L/36,5 en 7,92 mm MG34
Motor Voor het prototype: 23,1 L Maybach HL230 V-12 (700 hp (522 kW)); voor het productiemodel: Maybach HL234 V-12 (1200 hp (895 kW))
Kracht/gewicht ratio Voor het prototype: 4,52 hp/ton; voor het productiemodel: 7,74 hp/ton
Snelheid (op wegen) 40 km/h
Rijbereik 190 km op weg
Vering Belleville washer springveer

De Panzerkampfwagen E-100 (Gerät 383) (TG-01) was de laatste tank van de Duitse Entwicklung-serie. Hij was ontworpen als een "superzware tank". Het ontwerpproces begon in 1943 om parallel te lopen met dat van de Maus, maar het ontwerpproces werd gestaakt rond 1944 vanwege de Maus. In 1945 vonden de Britten een E-100-prototype, die ze later lieten slopen. Ook was er een prototype zonder geschutskoepel gevonden. De geschutskoepel was identiek aan die van de Maus, maar de romp was lichter bepantserd, waardoor de tank zich sneller kon voortbewegen.

Het prototype verschilde van het geplande ontwerp wegens gebrek aan materiaal. Het grootste verschil was de motor; het prototype had de motor van de Panther tank overgenomen, die ook gebruikt werd in de Tiger II, maar eigenlijk daar al veel te zwak voor was (de Tiger II woog een kleine 70 ton, de E-100 woog zo'n 140 ton).


Bronnen, noten en/of referenties