End-user licence agreement
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een End-user license agreement, acroniem EULA, wordt in het Nederlands meestal een gebruikersovereenkomst of gebruiksrechtovereenkomst genoemd. Een EULA wordt gebruikt om vast te leggen wat de rechten en plichten zijn van de gebruiker van een softwareproduct. Over het algemeen wordt de gebruikersovereenkomst getoond tijdens de installatie van de software. Om de installatie van de software te kunnen uitvoeren is het dan nodig dat de gebruiker op een OK-knop klikt. Hiermee geeft de gebruiker aan dat hij instemt met de EULA.
Inhoud |
[bewerken] Inhoud
EULA's worden over het algemeen door de softwaremaker gebruikt om elke verantwoordelijkheid uit te sluiten. Formuleringen als "Voor zover toegestaan onder toepasselijk recht, verlenen de pc-fabrikant en diens leveranciers geen andere garanties, noch uitdrukkelijk noch impliciet, daaronder mede begrepen maar niet beperkt tot impliciete garanties betreffende de verkoopbaarheid of geschiktheid voor een bepaalde toepassing, met betrekking tot de SOFTWARE" zijn zeer gebruikelijk. Dit soort onttrekkingen van aansprakelijkheid zijn naar het Nederlandse onrechtmatige daadsrecht zeer twijfelachtig, aangezien het Nederlandse Burgerlijk Wetboek niet toestaat je te onttrekken van aansprakelijkheid.
Typisch voor EULA's is ook dat de gebruiker het recht krijgt de software te gebruiken, maar er geen eigenaar van is. De fabrikant blijft de eigenaar.
[bewerken] Rechtsgeldigheid
De rechtsgeldigheid van een EULA is onduidelijk. Volgens de gangbare rechtsopvatting moet de gebruiker voor het aangaan van een overeenkomst geinformeerd zijn over rechten en plichten. Particulieren worden uitdrukkelijk beschermd door het Burgerlijk Wetboek (consumentenkoop). Een EULA is namelijk aan te merken als algemene voorwaarden.[1], waardoor ze uitsluitend geldig zijn indien ze voor of bij de koop aan de koper ter hand zijn gesteld of, als terhandstelling redelijkerwijze niet mogelijk is, aan de koper bekend is gemaakt dat ze ter inzage in de winkel liggen.[2] EULA's die pas leesbaar zijn na de koop zijn daarmee niet rechtsgeldig ten opzichte van particulieren (shrink wrap license en pre-installed software). In het geval dat de gebruiker de software zelf moet gebruiken om de EULA te kunnen zien is sprake van een paradox.
De rechtssituatie is ook onduidelijk wanneer de software door iemand anders gebruikt kan worden dan degene die de installatie heeft uitgevoerd. De installeerder heeft dan de EULA voorwaarden weggeklikt en de gebruiker heeft deze mogelijkerwijze nooit gezien.
De twijfelachtige status van EULA's heeft geen invloed op het auteursrecht. Het kopiëren en verspreiden van software blijft illegaal tenzij er een open source licentie van toepassing is. De verkoop van de originele software, nadat de software verwijder is van de computer waarop hij aanvankelijk geïnstalleerd was, is wel legaal: er vindt rechtsverwerking van het auteursrecht plaats.[3]
[bewerken] Noten
- ↑ art. 231 sub a van Boek 6 van het Nederlands Burgerlijk wetboek[1]
- ↑ art. 234 van Boek 6 van het Nederlands Burgerlijk wetboek[2]
- ↑ art. 12b van de Nederlandse Auteurswet[3]
