Earl Wilbur Sutherland Jr.
 Earl Wilbur Sutherland, Jr. |
||
| 19 november 1915 – 9 maart 1974 | ||
| Afbeelding gewenst | ||
| Geboorteland | Verenigde Staten | |
| Geboorteplaats | Burlingame | |
| Plaats van overlijden | Miami | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 1971 | |
| Reden | Voor de ontdekking van de activiteit van hormonen, in het bijzonder adrenaline, via second messengers | |
| Voorganger(s) | Bernard Katz Ulf Svante von Euler Julius Axelrod |
|
| Opvolger(s) | Gerald M. Edelman Rodney Porter |
|
Earl Wilbur Sutherland Jr. (Burlingame, 19 november 1915 – Miami, 9 maart 1974) was een Amerikaans farmacoloog en biochemicus. Hij won in 1971 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor zijn ontdekking van de activiteit van hormonen, in het bijzonder adrenaline, via second messengers (zoals cyclisch adenosinemonofosfaat).
Biografie [bewerken]
Sutherland haalde in 1937 zijn Bachelor in scheikunde aan de Washburn University. In 1942 kreeg hij zijn medische diploma van de Washington University School of Medicine.
Na als dokter te hebben gewerkt in de Tweede Wereldoorlog, keerde Sutherland terug naar Washington D.C. om daar onderzoek te gaan doen in het farmacologielab van Nobelprijswinnaar Carl Ferdinand Cori. In 1953 werd hij directeur van het department farmacologie aan de Case Western Reserve University. Hier ontdekte hij de rol van cyclisch adenosinemonofosfaat bij het aansturen van de acties van bepaalde hormonen. In 1963 vertrok Sutherland naar de Vanderbilt University School of Medicine om zich nog meer met onderzoek bezig te kunnen houden. Hij was aan deze universiteit professor fysiologie tot 1973.
In 1966 werd hij verkozen tot lid van de National Academy of Sciences. In 1970 won hij de Albert Lasker Award voor zijn medische onderzoek. In 1973 kreeg hij de National Medal of Science.
Externe links [bewerken]
- Nobel link
- Nobel archive link
- Louis Calder Memorial Library University of Miami
- Earl Sutherland profile at NNDB
