Ady Gil
 |
||||
 |
||||
| Earthrace in Malmö, Zweden | ||||
| Carrière | ||||
| Werf | Calibre Boats | |||
| Kiellegging | Januari 2005 | |||
| Tewaterlating | 22 februari 2006 | |||
| In de vaart genomen | 2007 | |||
| Uit de vaart genomen | 8 januari 2010 | |||
| Uit dienst | 8 januari 2010 | |||
| Omgedoopt | 17 oktober 2009: Earthrace → Ady Gil | |||
| Status | Gezonken | |||
| Algemene kenmerken | ||||
| Deplacement | 26 ton | |||
| Kostprijs | $1,25 miljoen | |||
| Lengte | 24 meter | |||
| Breedte | 7 meter | |||
| Diepgang | 1,3 meter | |||
| Voortstuwing en vermogen | 2 x 350 kW Cummins Mercruiser op 100% B100 biodiesel | |||
| Snelheid | 45 knopen | |||
| Bereik | 2000 zeemijl bij 25 knopen op 10.000 liter brandstof | |||
| Bemanning | 4 | |||
|
||||
De Ady Gil (voorheen: Earthrace) was een golfdoorklievende trimaran die op alternatieve brandstof voer. Als Earthrace brak het schip op 27 juni 2008 het wereldrecord voor circumnavigatie met een powerboat, dat de Cable and Wireless Adventurer tien jaar eerder vestigde.
Inhoud |
Specificaties [bewerken]
Het schip was ontworpen door Craig Loomes Design Group en de twee Cummins Mercruiser 350 kW dieselmotoren verbruikten pure biodiesel, dat gewonnen wordt uit dierlijk vet, sojabonen en andere grondstoffen. De scheepsromp bestond voornamelijk uit koolstofvezel. De bouw kostte $1,25 miljoen dat voornamelijk kwam van sponsors.
Missie [bewerken]
Met de Earthrace werden technologieën zoals biodiesel, lage-emissiemotoren en antifouling geëtaleerd, die het milieu minder belasten dan conventionele technieken. De boot werd gebouwd om het wereldrecord voor circumnavigatie van 74 dagen, 20 uur en 58 minuten te breken dat de Cable and Wireless Adventurer vestigde in 1998.
Poging in 2007 [bewerken]
Op 10 maart 2007 vertrok de boot uit Barbados voor de eerste poging, maar ondervond ernstige vertraging door problemen met de schroeven en andere mechanische problemen. In de nacht van 19 maart 2007, 22 kilometer uit de kust van Guatemala, kwam de Earthrace in aanvaring met een vissersboot, waarbij één van de drie vissers om het leven kwam. De bemanning werd na een onderzoek van tien dagen vrijgelaten. De vertragingen verhinderden de recordpoging, maar besloten werd om San Diego als nieuw startpunt te nemen, waarvandaan ze op 7 april 2007 vertrokken. De poging werd echter afgebroken nadat op 31 mei kort na vertrek uit Málaga een scheur ontdekt werd in de romp.
Poging in 2008 [bewerken]
Na een reparatie bij de Vulkan-scheepswerf in Sagunto bij Valencia en proefvaarten werd begonnen aan een volgende poging om 14:35 (MET) op 27 april 2008.
De route van deze poging was als volgt:
- Sagunto – Azoren
- Azoren – Puerto Rico
- Puerto Rico – Panama
- Panama – Manzanillo
- Manzanillo – San Diego
- San Diego – Hawaï
- Hawaï – Majuro
- Majuro – Koror
- Palau – Singapore
- Singapore – Cochin
- Cochin – Salalah
- Salalah – Suezkanaal
- Suezkanaal – Sagunto
Na twee dagen waren er problemen met de stuurautomaat en op 30 april raakte de brandstofpomp van de stuurboordsmotor verstopt. Desondanks arriveerde de boot iets voor op schema in de Azoren.
De twee etappes daarna verliepen zonder grote problemen en de bemanning wist het Panamakanaal vlot te passeren, ondanks het grote aantal wachtende schepen. Halverwege Hawaï, op dag 22, werd een zware trilling gevoeld waarna de vaart uit de boot ging. Schipper Pete Bethune dook in het donker met een zaklantaarn en vond een net in de schroef.
Kort na vertrek van Palau, op dag 34, kwam de Earthrace in aanvaring met drijvend afval dat twee bladen van de bakboordsschroef vernielde en de schroefas verboog, zodat men terug moest keren naar Palau. Na een noodreparatie vertrok de boot op één motor naar Singapore, terwijl een nieuwe schroefas werd gemaakt. In Singapore werd de Earthrace uit het water getild om de schroefas en de schroef te vervangen.
Op dag 48 kreeg de bemanning last van hitte-uitslag en werd de snelheid behoorlijk gereduceerd door de hoge golven. Dit hield aan tot ze in de Rode Zee aankwamen. Op dag 56 gaf de brandstofpomp problemen zodat de vaart terugliep naar 16 knopen, wat een drie uur durende reparatie vergde.
Om 14:24 (MET) op vrijdag 27 juni 2008 brak de Earthrace het wereldrecord voor powerboten door de circumnavigatie te voltooien in 60 dagen, 23 uur en 49 minuten, waarmee het record van de Cable and Wireless Adventurer (nu de Ocean 7 Adventurer) uit 1998 werd verbeterd met 13 dagen, 21 uur en 9 minuten.
Sea Shepherd Conservation Society [bewerken]
De Ady Gil (Earthrace) vergezelde de Bob Barker en de Steve Irwin van Sea Shepherd bij zijn operaties tegen Japanse walvisvangst in de Stille Zuidzee in het seizoen 2009-2010.[1] Pethe Bethune vertelde dat er met hen een overeenkomst is bereikt om de boot een ondersteunende rol toe te wijzen. Op 17 oktober 2009 werd de Earthrace aan de media voorgesteld, zwartgeschilderd en met de nieuwe naam Ady Gil.
Ondergang [bewerken]
Op 6 januari 2010 kwam de Ady Gil in botsing met de Japanse walvisvaarder Shonan Maru 2, waarbij de boeg van de Ady Gil afbrak. Alle bemanningsleden werden in veiligheid gebracht.[2] Pogingen om het schip naar station Dumont d'Urville, een Franse poolbasis, te slepen mislukten. Het schip bleek niet meer te redden en verdween op 8 januari in de golven. Beide partijen hebben elkaar ervan beschuldigd verantwoordelijk te zijn voor het incident. Daar het gedeelde territoriale wateren betreft stellen zowel de Australische als de Nieuw-Zeelandse autoriteiten een onderzoek in.
Op 15 februari 2010 klom actievoerder Peter Bethune van Sea Shepherd vanaf een jet-ski aan boord van de Shonan Maru 2 om verhaal te halen over het incident. Hij werd opgesloten en meegenomen naar de thuishaven in Japan, waar hij bij aankomst werd gearresteerd. Op 7 juli 2010 werd Bethune door een Japanse rechtbank veroordeeld tot twee jaar voorwaardelijke gevangenisstraf met een proeftijd van vijf jaar.[3] Bethune beweert in een open brief op zijn Facebookpagina dat hij, onder druk van kapitein Watson, de Ady Gil opzettelijk heeft laten zinken na de aanvaring met de Japanse walvisvaarder om sympathie voor Sea Shepherd te wekken.[4]
Op 18 november 2010 stellen de onderzoekers van de Nieuw-Zeelandse overheidsorganisatie Maritime New Zealand in hun rapport dat de aanvaring te wijten was aan foute inschattingen op beide schepen: "De aanvaring lijkt te zijn veroorzaakt doordat de kapiteins en bemanningen van beide schepen het risico op een aanvaring niet goed hebben ingeschat en niet juist hebben gereageerd".
Externe links [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
 |
Sea Shepherd Conservation Society | |
||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||||
 |
Zie de categorie Earthrace (ship, 2006) van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
