Edgar Hanfstaengl

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Edgar Hanfstaengl, ca. 1866

Edgar Hanfstaengl (München, 15 juli 1842 - aldaar, 28 mei 1910) was een Beierse handelsondernemer, publicist en uitgever.

Hij was de zoon van de kunstschilder en fotograaf Franz Hanfstaengl, die aan het Beierse hof verbonden was als hofschilder en fotograaf. Edgar volgde een handelsopleiding in Stettin en bekwaamde zich vervolgens verder in het vak in Londen. In de jaren '60 van de negentiende eeuw begaf hij zich in de theehandel. Hij verbleef enkele jaren in Azië om in 1867 aan het werk te gaan als hoofdboekhouder in de kunsthandel van zijn vader.

In die tijd kreeg hij een verhouding van hertogin Sophie in Beieren, een zuster van de Oostenrijkse keizerin Elisabeth (Sisi). Sophie was op dat moment evenwel verloofd met de Beierse koning Lodewijk II. Lodewijk voelde al weinig voor het huwelijk en de verloving werd uiteindelijk verbroken. Maar tijdens de gehele verloving hadden Edgar en Sophie een verhouding, die is gedocumenteerd door vijf nog overgebleven liefdesbrieven uit die tijd.

Tot een huwelijk tussen Edgar en Sophie kwam het evenmin. Sophie zou uiteindelijk trouwen met Ferdinand van Alençon-Orléans. Edgar trouwde met de Duitse Katharina Wilhelmina Heine en kreeg met haar vijf kinderen. Zijn enige dochter vond na zijn dood het pakketje liefdesbrieven. Daar stond op geschreven: "Brieven van Prinses Sofie Charlotte, ongelezen verbranden". Hanfstaengls dochter deed dat niet en gaf de brieven aan de schrijver Heinz Gebhardt, die ze uitgaf.

Edgar Hanfstaengl was de vader van Ernst Hanfstaengl, die aanvankelijk een vriend en medewerker van Adolf Hitler was, maar in 1937 naar de Verenigde Staten vluchtte.

Externe link[bewerken]