Editha van Wessex

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Editha van Wessex
910-946
Sculptuur op de kathedraal van Maagdenburg, vermoedelijk Otto I en zijn vrouw Edith.
Sculptuur op de kathedraal van Maagdenburg, vermoedelijk Otto I en zijn vrouw Edith.
Koningin-gemaal van het Heilige Roomse Rijk
Periode 936-946
Voorganger Mathilde van Ringelheim
Opvolger Adelheid van Italië
Vader Eduard de Oudere
Moeder Ælfflæd.

Edith van Wessex, Oudengels: Eadgyth, (ca. 910 - 21 januari 946) was een dochter van Eduard de Oudere en van Ælfflæd. Haar halfbroer koning Athelstan van Engeland zond haar en haar zuster Aelgifu naar Duitsland zodat Otto I een van hen als bruid kon kiezen - en voor de ander een passende echtgenoot zou vinden. Otto koos Edith en huwde haar in 929. Hij schonk haar Maagdenburg als morgengave (bruidsschat). Edith en Otto stichtten het Mauritiusklooster in Maagdenburg dat later de dom van die stad zou worden. Edith begunstigde ook andere kerken en kloosters. Otto zou veel van haar hebben gehouden en zeer hebben getreurd na haar overlijden. Edith werd begraven in de dom van Maagdenburg.

Edith werd de moeder van:

Edith leidde een vroom en voorbeeldig leven en werd daardoor soms op heiligenlijsten geplaatst of als zalige voorgesteld.

In januari 2010 maakte de Universiteit van Bristol bekend dat in Maagdenburg mogelijk de botten van Edith waren gevonden.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. 'Botten Engelse prinses gevonden' Nu.nl 23 januari 2010