Edmond Leburton
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Edmond Leburton | ||||
| Geboren | 18 april 1915 Lantremange, België |
|||
| Gestorven | 18 juni 1997 Borgworm, België |
|||
| Aangetreden | 26 januari 1973 | |||
| Einde termijn | 25 april 1974 | |||
| Voorganger | Gaston Eyskens | |||
| Opvolger | Leo Tindemans | |||
|
||||
Edmond Jules Isidore Leburton (Lantremange, 18 april 1915 - Borgworm, 18 juni 1997) was een Belgisch politicus voor de PSB.
Edmond Leburton was licentiaat in de politieke en sociale wetenschappen.
In 1971 werd hij minister van Staat. Hij was eerste minister in de regeringen Leburton I en II, die geplaagd werden door betogingen en schandalen (het RTT-schandaal, De Ibramco-affaire). Na hem zou Wallonië 40 jaar moeten wachten op een nieuwe Waalse premier van België.
Politieke loopbaan [bewerken]
- 1946 - 1981: volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Hoei-Borgworm
- 1954 - 1958: minister van Volksgezondheid en van het Gezin
- 1961 - 1965: minister van Sociale Voorzorg
- 1965 - 1966: minister-ondervoorzitter van de Raad belast met de Coördinatie van het Infrastructuurbeleid
- 1969 - 1972: minister van Economische Zaken
- 1971 - 1973: voorzitter van de Belgische Socialistische Partij (BSP-PSB)
- januari 1973 - april 1974: eerste minister
- 7 juni 1977 - 1979: voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
| Voorganger: Gaston Eyskens |
Belgische premiers Leburton I en II (1973-1974) |
Opvolger: Leo Tindemans |
| Voorganger: Alfred de Taeye |
Minister van Volksgezondheid en Gezin 1954-1958 |
Opvolger: Robert Houben |
| Voorganger: Léon Servais |
Minister van Sociale Voorzorg 1961-1965 |
Opvolger: Hervé Brouhon |
| Voorganger: Jean-Joseph Merlot |
Minister van Economische Zaken 1969-1972 |
Opvolger: Henri Simonet |
| Voorganger: Leo Collard |
Partijvoorzitter van de BSP-PSB 1971-1973 |
Opvolger: André Cools |
| Voorganger: André Dequae |
Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers 1977-1979 |
Opvolger: Charles-Ferdinand Nothomb |