Edmund Allenby

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Edmund Allenby
Edmund Allenby
Edmund Allenby
Bijnaam Bloody Bull
Geboren 23 april 1861
Brackenhurst, Nottinghamshire, Engeland
Overleden 14 mei 1936
Londen, Engeland
Begraven Westminster Abbey
Land/partij Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Onderdeel BritishArmyFlag2.svg British Army
Dienstjaren 18801925
Rang UK Army OF10-2.png Field marshal
Leiding over 6th (Inniskilling) Dragoons
5th Royal Irish Lancers
4th Cavalry Brigade (United Kingdom)
1st Cavalry Division (United Kingdom)
British Expeditionary Force
V Corps (United Kingdom)
Third Army (United Kingdom)
Egyptian Expeditionary Force
Slagen/oorlogen Tweede Boerenoorlog

Eerste Wereldoorlog

Historische foto van de intocht van Allenby in Jeruzalem in 1917

Edmund Henry Hynman Allenby, 1e viscount Allenby GCB, GCMG, GCVO (Brackenhurst, 23 april 1861 - Londen, 14 mei 1936) was een Britse militair, die vooral bekend is van zijn rol in de Eerste Wereldoorlog. Hierin leidde hij de Egyptian Expeditionary Force in de verovering van Palestina en Syrië.

Allenby, bijgenaamd "Bloody Bull", was mogelijk een van de succesvolste Britse generaals tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij maakte handig gebruik van strategieën gebaseerd op zijn kennis opgedaan in de Tweede Boerenoorlog. Hij combineerde luchtaanvallen, infanterie en cavalerie tot wat velen zien als een voorloper van de Blitzkrieg.

Biografie[bewerken]

Jonge jaren[bewerken]

Allenby werd geboren in Brackenhurst, Nottinghamshire, en studeerde aan het Haileybury College. Hij had in zijn jeugd nog niet de intenties militair te worden. In 1880 deed hij examen voor de Koninklijke Militaire Academie Sandhurst. Na 10 maanden aan Sandhurst kwam hij terecht bij de 6th (Inniskilling) Dragoons.

In 1882 voegde hij zich bij zijn regiment in Zuid-Afrika. Hij diende in de Beetsjoeanaland-expeditie van 1884 – 1885. In 1889 werd hij adjudant van het regime. Hij ontwikkelde al snel een reputatie als streng bevelhebber. In 1890 keerde hij terug naar Engeland met zijn eenheid.

In 1894 deed Allenby tevergeefs examen voor het Staff College in Camberley. Een jaar later slaagde hij wel. Allenby ontwikkelde tijdens zijn verblijf aan het college een passie voor dichtkunst, botanie, reizen en ornithologie. In 1897 werd Allenby gepromoveerd tot majoor.

Boerenoorlog[bewerken]

Toen de Tweede Boerenoorlog uitbrak, werd Allenby teruggestuurd naar zijn regiment. Met hen vertrok hij naar Kaapstad. Tijdens de Britse Zwarte Week werd Allenby benoemd tot tweede bevelhebber van de Inniskillings, en naar Naauwpoort gestuurd om zich bij de eenheid van Majoor-Generaal John French te voegen. Allenby en zijn manschappen namen deel aan de gevangenneming van Piet Cronjés troepen bij Paardeberg. In maart 1900 leidde Allenby zijn troepen in de laatste aanval op Bloemfontein. Toen de eerste bevelhebber van de Inniskillings gewond naar huis moest worden afgevoerd, kreeg Allenby volledig bevel over de Inniskillings. Toen de oorlog ten einde liep, was Allenby gepromoveerd tot kolonel.

Eerste Wereldoorlog[bewerken]

In 1902 keerde Allenby terug naar Engeland, alwaar hij het bevel kreeg over de 5th Royal Irish Lancers. In 1905 werd hij benoemd tot brigadegeneraal en in 1909 tot generaal-majoor.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende Allenby aanvankelijk aan het Westfront. Hij was lid van de British Expeditionary Force die bij het uitbreken van de oorlog naar Frankrijk werd gestuurd. Vanwege zijn aandeel in de Slag bij Mons, werd Allenby benoemd tot commandant van het cavaleriekorps. Tijdens de Slag bij Arras in 1917 faalden Allenby's troepen in het forceren van een doorbraak. Allenby werd hierop vervangen als commandant door Julian Byng en zelf naar Egypte gestuurd als bevelhebber van de Egyptian Expeditionary Force. Allenby won hier al snel het respect van de mannen door de troepen aan de frontlinie geregeld op te komen zoeken. Ook liet hij zijn hoofdkwartier verplaatsen naar Rafah om beter toezicht te kunnen houden op de gevechten.

Allenby reorganiseerde de troepen en won met hen de derde slag bij Gaza. Op 9 december 1917 namen Allenby en zijn troepen Jeruzalem in. Hoewel hij commandant van de afdeling cavalerie was, besloot Allenby zijn intocht in Jeruzalem niet te paard maar te voet te doen, uit respect voor Jeruzalems status als heilige stad voor het christendom, de islam en het jodendom.

Vanwege de gevechten aan het westerse front kon Allenby echter geen versterking krijgen. Zijn troepen slaagden er niet in Amman in te nemen. Pas toen nieuwe troepen arriveerden uit onder andere Australië en Nieuw-Zeeland hervatte Allenby zijn opmars door Afrika en Oost-Azië. Op 30 oktober 1918 gaf Turkije zich over aan de Britse troepen.

Latere jaren[bewerken]

Allenby werd in 1919 benoemd tot veldmaarschalk. Hij bleef tot 1925 in het Midden-Oosten als commissaris voor Egypte. Dat jaar ging hij uit actieve dienst. Hij ontving veel onderscheidingen waaronder de Amerikaanse Army Distinguished Service Medal.

Nasleep[bewerken]

Een kopermijnstad in Canada werd vernoemd naar Allenby . Verder zijn een weg in het Engelse Aldershot en een wijk in de Australische stad Adelaide naar hem vernoemd.

Ook in Israël zijn vernoemingen en andere vormen van eerbetoon aan Allenby te vinden.

Militaire loopbaan[bewerken]

Decoraties[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Heathcote, Tony. The British Field Marshals 1736–1997. Barnsley (UK): Pen & Sword. 1999, ISBN 0-85052-696-5.

  1. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/25105/page/2157
  2. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/25786/page/966
  3. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/26860/page/3199
  4. Heathcote, p. 20
  5. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/27293/page/1770
  6. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/27325/page/4187
  7. a b https://www.thegazette.co.uk/London/issue/27460/page/4963
  8. a b https://www.thegazette.co.uk/London/issue/27848/page/7178
  9. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/28294/page/7354
  10. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/28981/page/9540
  11. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/29438/supplement/568
  12. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/30111/supplement/5463
  13. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31484/supplement/9835
  14. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/30435/page/13243
  15. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/30992/page/13000
  16. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/29086/page/2090
  17. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/27448/supplement/4192
  18. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31610/page/12890
  19. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/33059/page/4193
  20. https://www.thegazette.co.uk/Edinburgh/issue/13185/page/1
  21. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/34056/page/3561
  22. https://www.thegazette.co.uk/Edinburgh/issue/12786/page/430
  23. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/30568/supplement/3095
  24. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/30891/supplement/10646
  25. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/30945/supplement/11951
  26. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31222/supplement/3281
  27. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31451/supplement/8937
  28. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31514/supplement/10612
  29. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31560/supplement/11749
  30. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31783/supplement/1935
  31. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31812/supplement/2870
  32. https://www.thegazette.co.uk/Edinburgh/issue/13594/page/1240
  33. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/32201/supplement/572
  34. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/32586/page/641
  35. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/34145/page/2054
  36. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/30202/supplement/7590